Google PlusFacebookTwitter

Η ισορροπία του λευκού: Διηγήματα σε πολλές λογοτεχνικές φόρμες

on Σεπ 15, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Η ισορροπία του λευκού: Διηγήματα σε πολλές λογοτεχνικές φόρμες   Μια σειρά διηγημάτων γραμμένων πάνω σε φωτογραφίες που με εντυπωσίασαν…», έτσι ξεκινάει ο μικρός πρόλογος του συγγραφέα Γιώργου Κωνσταντινίδη για το βιβλίο του «Η ισορροπία του λευκού», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παρέμβαση, τις εκδόσεις του τόπου μας, της πόλης μας, την Κοζάνη. Εγώ όμως, θα έλεγα ότι τα διηγήματα του Γιώργου Κωνσταντινίδη δεν είναι μόνο ιστορίες που προέκυψαν με αφορμή μια φωτογραφία. Είναι μικρά κομμάτια του εαυτού του, του κόσμου του, του κόσμου μας, που με ερέθισμα ή και ταίριασμα της εικόνας βρήκαν θέση σε ένα πολύ καλαίσθητο βιβλίο προσαρμοσμένο στις λογοτεχνικές μας ανάγκες• στον χρόνο που έχουμε να μπορούμε να διαβάσουμε, να μπορούμε να αισθανθούμε μέσα από τον γραπτό λόγο. Διαβάζοντας λοιπόν, τα διηγήματα του Γιώργου ένιωσα μια οικειότητα. Εικόνες, πράγματα, στιγμές που περνάνε και...

Μυστικοί πράκτορες σε δράση: Η διδακτική τους αξιοποίηση μέσα από προτεινόμενες φιλαναγνωστικές και δημιουργικές προτάσεις

on Σεπ 15, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Μυστικοί πράκτορες σε δράση: Η διδακτική τους αξιοποίηση μέσα από προτεινόμενες φιλαναγνωστικές και δημιουργικές προτάσεις   Όταν εξέδωσε η φίλη και συμφοιτήτρια, Σέβη Κωνσταντινίδου το βιβλίο της με τίτλο: «Μυατικοί πράκτορες σε δράση», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μολύβι ήμασταν θυμάμαι σε σκληρό lockdown. Έπειτα, ακολούθησε μία ανάρτηση της Σέβης ότι μερικά αντίτυπα βρίσκονται στο Συνεταιριστικό Βιβλιοπωλείο Κοζάνης. Ευκαιρία για έξοδο σκέφτηκα, ευκαιρία να πιάσω στα χέρια μου ένα παιδικό ανάγνωσμα και να το διαβάσω. Κι έτσι κι έγινε! Ντύθηκα ζεστά και πήγα μέχρι το Συνεταιριστικό βιβλιοπωλείο. Εκεί βρισκόταν η διαχειρίστριά του, η Κατερίνα. -Γεια σου Κατερίνα! -Θέλω ένα αντίτυπο από το βιβλίο της Σέβης! -Την ξέρεις; -Αμέ, ήμασταν συμφοιτήτριες, φοιτούσαμε στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής στη Φλώρινα. -Η Σέβη είναι πολύ καλό παιδί… Κι έτσι αγόρασα το βιβλίο,...

Μια ονειρεμένη Κυριακή

on Σεπ 6, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Μια ονειρεμένη Κυριακή   Κυριακή πρωί Βροχή, καναπές, τεστ για τα επιμορφωτικά σεμινάρια, Θεοδωράκης. Δεν έχω σκοπό να βγω απ΄ το σπίτι. Μια ονειρεμένη Κυριακή.     Κυριακή βράδυ Σε κανά δυο ώρες περίπου αυτή η ονειρεμένη Κυριακή φτάνει στο τέλος της. Και είναι ονειρεμένη γιατί σαν το τεμπελόσκυλο έκατσα στον καναπέ και δεν κουνήθηκα για τίποτα. Σήμερα αναπόλησα με νοσταλγία-να με συγχωρέσετε για αυτό-τις μέρες του lockdown. Απίστευτη ξεκούραση. Και τώρα για το κλείσιμο βλέπω Netflix. Την ταινία για τη Frida. Και γενικά βλέπω και τον βρεγμένο δρόμο από το παράθυρο και γουστάρω. Ας μην είχαν τέλος αυτές οι Κυριακές!           Ελένη Γκόρα...

“Μια κάποια Γαλάτεια”: Ένα campus novel από την Κατερίνα Λάκκα

on Αυγ 12, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

“Μια κάποια Γαλάτεια”: Ένα campus novel από την Κατερίνα Λάκκα   “Είναι κάτι πολύ προσωπικό. Δεν μπορείς να ζητάς από έναν καλλιτέχνη να σου δείχνει κάτι μέσα στο οποίο έβαλε τον σπόρο του, την ψυχή του. Σου επαναλαμβάνω, η δημιουργία είναι μια ερωτική πράξη”. Η Γαλάτεια, μια ηρωίδα ρομαντικά ντυμένη στα λευκά στροβιλίζεται γύρω από τις αξίες, τα διλήμματα, τα βιώματά της. Όταν ο γνωστός για εκείνη κόσμος γίνεται άγνωστος, αναγκάζεται να επαναπροσδιορίσει τις αρχές και τα πιστεύω της. Προσπαθώντας η Γαλάτεια να βρει τον εαυτό της και τα όρια της έρχεται συνέχεια σε αντιπαράθεση με τη δίδυμη αδερφή της, τη Θαλασσινή. Εκείνη την όμορφη, έξυπνη τύπισσα μέσα σ’ όλα που πετυχαίνει τους στόχους της κι όλοι την θαυμάζουν και την παινεύουν… Μια αντιπαράθεση που με ψυχιατρικούς όρους μοιάζει σαν διπολική διαταραχή. Γιατί η μία βγαίνει στην επιφάνεια κι η...

Μαθαίνω Ορθογραφία παίζοντας

on Αυγ 10, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Μαθαίνω Ορθογραφία παίζοντας   Στη Θάσο είχαμε πάει διακοπές, όταν πήγαινα Δημοτικό. Πολλές μνήμες δεν έχω. Είχαμε ξεκινήσει με το εντελώς σοβιέτ όχημά μας, το λάντα νίβα.Στον δρόμο είχε χαλάσει το δεξί φλας. Σταματήσαμε σε ένα συνεργείο-δεν φτιαχνόταν. Μέσα στο άγχος ο μπαμπάς μου έκανε σινιάλο με τα χέρια. Είχε την οικογένειά. Μείναμε στα Λιμενάρια. Σε κάτι ενοικιαζόμενα δωμάτια με μεγάλη αυλή και δέντρα. Εκεί παραθέριζαν και κάτι παππούδες με τα εγγόνια τους. Μόλις είδαν το όχημά μας το πέρασαν για πυροσβεστικό όχημα. -Από την πυροσβεστική είναι παππού; -Από την πυροσβεστική! Τότε ακόμα στην Θάσο δεν είχε πολλά ξενοδοχεία. Και μια μέρα μπροστά από εκεί που νοικιάζαμε, άρχισαν να ρίχνουν τσιμέντα. Την επόμενη σταμάτησαν. Το βραδάκι που συγκεντρωνόμασταν στην αυλή εκείνος ο παππούς, είπε: -Κάποιος πρέπει να πήρε τηλέφωνο. Είναι κι οι καλοθελητές που αγαπάνε αυτόν τον τόπο και το...

Απ΄ όσα εύχομαι

on Ιούλ 28, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Απ΄ όσα εύχομαι       Βροχή και ζεστή. Ζέστη και βροχή. Και λίγο προτού αρχίσει, είπα κάτω από τον πλάτανο της Λευκοπηγής με ένα ποτήρι λεμονάδα στο χέρι: -Να έπιανε μια μπόρα τώρα! Και έπιασε. Απ΄ όσα εύχομαι μόνο κάτι τέτοια πιάνουν. Τίποτε άλλο, ρε παιδί μου. Τίποτε.       Ελένη Γκόρα