Google PlusFacebookTwitter

Τις θερμίδες συνεχώς μετρώ

on Μαΐ 19, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

  Ωιμέ! Και καθώς γίνεται μια πήχτρα έξω, μια ατέλειωτη και πολυπληθής πασαρέλα, έβγαλα τα κολάν και τα φαρδιά και φόρεσα τα τζιν. Με πίκρα συνειδητοποίησα πόσες σοκολάτες και αχ, με τι γλύκα -ανοήτως και αμετακλήτως- έφαγα μέσα στην καραντίνα. Με τον θερμιδομετρητή στο κινητό -συνέβη και αυτό- τις θερμίδες συνεχώς μετρώ. Και είναι εντελώς τρομακτικό να τις υπερβώ. Το πράσινο το τικ αναζητώ και στη συμβουλή αυτή χαμογελώ· Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, μην τα παρατήσεις με το καλημέρα! Μα αν σαν τη Ρώμη γίνω μετά τι θα απογίνω;   Εντωμεταξύ, αν μου λέει ότι θα γίνω σαν τη Ρώμη, μήπως υπονοεί ότι θα βάλω, αντί να χάσω;     Ελένη...

Αρχές Μαΐου

on Μαΐ 4, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

01/05/2020 Πεντηκοστή δεύτερη μέρα σπίτι. Πρωτομαγιά στο σπίτι, και ‘γω αμετάκλητη στο πρόγραμμά μου. Απεργοσπάστης στον ίδιο μου τον εαυτό μου. Το μόνο δώρο μια βόλτα μέχρι τον Ξενία. Ο Ξενίας ήταν κάποτε το πιο όμορφο ξενοδοχείο της πόλης, το πιο ωραίο καφέ. Τώρα στέκει μόνο το κουφάρι του για να θυμίζει τις σοκολάτες βιενουά και τις κομπόστες ροδάκινο, το χυμό και το τοστ ανάμεικτο, τη βαλσαμωμένη αλεπού στις έσω σκάλες, τις κουκουνάρες στις έξω, τα χιόνια και τον ήλιο στο παράθυρο. Μέσα στο κουφάρι του σήμερα ακούγονταν δυνατές φωνές. Τόσες που άλλη φορά δεν είχα ακούσει. Μόνο κάτι ψιθυρίσματα βραδινά-δεν ξέρω. Και η στέγη γεμάτη κρεμάμενα πόδια ήταν. Οχτώ, δέκα, δώδεκα, μπορεί και παραπάνω. Γύρω γύρω τα σπαθάκια είχαν ήδη φυτρώσει. Κυρίως άσπρα. Χρόνια πιο πριν φύτρωναν και μοβ, πολλά μοβ. Στη γιορτή μου πήγαινα και μάζευα μια αγκαλιά από δαύτα. Γέμιζα τα βάζα του σπιτιού κι...

Τέλη Απρίλη

on Απρ 30, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

  27/04/2020 Τεσσαρακοστή όγδοη μέρα στο σπίτι.   Σκηνικό πρώτο Ξύπνησα αρκετά νωρίς. Σήμερα έπρεπε να βάψω τα μαλλιά μου. Αρκετά πια με αυτήν τη ρίζα. Δεν μπορούσα να τη βλέπω άλλο. Το κακό ήταν ότι την προηγούμενη φορά τα είχα βάψει στο κομμωτήριο κι έτσι η μισή βαφή που είχα ούτε θα έφτανε ούτε θα ήταν ίδια. Τέλη Μαρτίου ήταν που είχα αγχωθεί και είχα προνοήσει για αυτό. Γράφω φυλλάδα, παίρνω αμάξι και γυρίζω όλα τα super market μέχρι να βρω μία που να είναι κοντά στο πορτοκαλί. Στον δρόμο με σταμάτησαν: -Γεια σας, την ταυτότητά σας παρακαλώ, και τη δήλωση μετακίνησή σας! -Γεια σας, καλά είστε; Να ανοίξω την τσάντα μου και θα σας τα δώσω! -Μα έχουν περάσει τρεισήμισι ώρες από τότε, ακόμα δεν ψωνίσατε; -Να σας πω κάτι; Δείτε τα φρύδια μου! Βλέπετε τι χρώμα έχουν; -Τι δουλειά έχουν τα φρύδια σας με τις ώρες που λείπετε, δεν μπορώ να καταλάβω… -Αν μακρύνουν τα μαλλιά...

Η βδομάδα μετά το Πάσχα

on Απρ 27, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

21/04/2020   Τεσσαρακοστή δεύτερη μέρα στο σπίτι και χθες σας έλεγα ότι δεν είμαι και το tech junkie, αλλά ότι κάτι κάνω. Κρατήστε το αυτό, και προχωράω. Ανοίγω λοιπόν, το wordpress μου και αποφασίζω να κάνω μόνη μου backup της σελίδας σε google drive και ξέρω και γω τι άλλο. Έπειτα, αποφασίζω να ανανεώσω την έκδοσή του και να κάνω όλες τις προτεινόμενες ενημερώσεις σε plugins και κάτι που δεν θυμάμαι τώρα πώς το λένε και όσο και να με πιέζω δεν πρόκειται να το θυμηθώ. Και επειδή όλα αυτά δεν έφταναν, αποφάσισα να κατεβάσω και μερικά ακόμη προγράμματα από τα πρόσθετα για να δω πώς δουλεύουν. Να μην σας τα πολυλογώ μετά από τόσο ισχυρό παρεμβατισμό η κατάσταση της υγείας του ιστότοπού μου δεν ήταν και τόσο καλή. Ωραία, λέω αν κάνω κι αυτές τις βελτιώσεις που απαιτούνται, θα έχω ένα ολόσωστο αποτέλεσμα. Κοιτάω να τις κάνω, ήθελε γλώσσα προγραμματισμού και πρόσβαση στον server....

Κυριακή και Δευτέρα του Πάσχα

on Απρ 21, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

        19/04/2020 Κυριακή του Πάσχα Τεσσαρακοστή μέρα στο σπίτι. Η καλύτερή μου Πασχαλιά εδώ και χρόνια. Με πνευμόνια, έντερα και καρδιές στη θέση τους.       20/04/2020 Δευτέρα του Πάσχα Τεσσαρακοστή πρώτη μέρα στο σπίτι. Δεν μας λες και tech junkies, αλλά μόνο για χθες το βράδυ γίναμε.Και πώς γίναμε; Kατεβάσαμε ένα καινούριο πρόγραμμα συνομιλίας και περιμέναμε να πάει η ώρα του ραντεβού. Όχι, ότι είχαμε και κάτι να κάνουμε πιο πριν, αλλά έτσι, θέλαμε να προσδώσουμε μία νότα βραδινής εξόδου στη συνάντησή μας. Πες ότι θα βγαίναμε έξω και θα τα πίναμε! Γι΄ αυτό ετοιμάσαμε τις προμήθειές μας σε αλκοόλ κι όταν το ρολόι έδειξε δέκα, συνδεθήκαμε. Έγινε της ρίζας, του γυαλιού, της πιτζάμας, της πολύχρωμης της κάλτσας! Τέτοια άνετη Πασχαλιά δεν είχαμε ξανακάνει. Αυτό λέγαμε…Ότι τελικά, απολαμβάνουμε αυτήν την ησυχία. Φυσικά και υποσχεθήκαμε πως όταν...

Μεγάλη Εβδομάδα

on Απρ 21, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

  13 /04/2020 Μεγάλη Δευτέρα Τριακοστή τέταρτη μέρα στο σπίτι. Ο κότσυφας ήρθε. Κάθισε στην κολώνα κι άρχισε να κελαηδάει. Θα κελαηδάει μέχρι να βρει την κοστυφίνα του. Μέχρι κάποια κοτσυφίνα να ανταποκριθεί στο κάλεσμά του. Και νά που μετά από λίγο στο απέναντι δέντρο-σε μια καρυδιά που ακόμα δεν έχει βγάλει τα φύλλα της- ήρθε και κάθισε μια κοτσυφίνα. Στριφογύριζε το κεφάλι της έχοντας την ουρά της στραμμένη προς τον κότσυφα. Σε ένα κλαδί πιο πάνω ήρθε και κάθισε και ένα σπουργίτι. Ύστερα από λίγο κι άλλο ένα. Κι άρχισαν να κελαηδούν κι αυτά. Μια γάτα σιαμ της γειτονιάς με κολοβή εκ γενετής ουρά βλέποντας τα σπουργίτια ανέβηκε στην κόκκινη στέγη. Περπάτησε στα κεραμίδια και όταν έφτασε στην άκρη, πήδηξε στον κορμό του δέντρου και άρχισε να τον σκαρφαλώνει. Τα νύχια της χρουτς χρουτς έκαναν στον φλοιό. Κι έτσι, πρώτα πέταξαν τα σπουργίτια και μετά η κοτσυφίνα. Η γατά σιάμ...