Google PlusFacebookTwitter

Ο Άρκος

on Μαΐ 3, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Κι ενώ η Ελένη ορειβατεί στου ψηλού Αηλιά τις ράχες, Το άγρυπνο του πολισμάνου το μάτι φυγείν αδύνατον, Κάποιοι άλλοι… Παίρνουν τα όρη, τα βουνά, λαγκάδια και ρουμάνια, Κει που μηδέ βοσκός και κυνηγός, Κι ούτε και drone αστυνομικός Δεν φτάνει. Μονάχα ένα λεύτερο θεριό, ο Άρκος ο παχύς, Θεόρατος βιγλάτορας, αρκοπατεί και πάει.         Σκύβαλος

Το όνομά μου

on Μαΐ 3, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Ίσως είμαι το όνομά μου, Ίσως έγινα από το όνομά μου με τον καιρό. Όταν δεν ξέρω ποια είμαι και χάνομαι σε σκέψεις και με αναζητώ, γίνεται πυξίδα μου ή προορισμός μου.   Είναι φορές ωστόσο που είναι φορτικό σαν μια υπόσχεση που πρέπει να εκπληρώσω… Το ένα αλλοιώθηκε, στο άλλο δεν ακούω κι έτσι κρύβω ποια είμαι εγώ τι θέλω, τι ελπίζω. Όταν ολόκληρο ακούγεται απλά με ξεσκεπάζει. Εύη Κατσίκα

Τέλη Απρίλη

on Απρ 30, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

  27/04/2020 Τεσσαρακοστή όγδοη μέρα στο σπίτι.   Σκηνικό πρώτο Ξύπνησα αρκετά νωρίς. Σήμερα έπρεπε να βάψω τα μαλλιά μου. Αρκετά πια με αυτήν τη ρίζα. Δεν μπορούσα να τη βλέπω άλλο. Το κακό ήταν ότι την προηγούμενη φορά τα είχα βάψει στο κομμωτήριο κι έτσι η μισή βαφή που είχα ούτε θα έφτανε ούτε θα ήταν ίδια. Τέλη Μαρτίου ήταν που είχα αγχωθεί και είχα προνοήσει για αυτό. Γράφω φυλλάδα, παίρνω αμάξι και γυρίζω όλα τα super market μέχρι να βρω μία που να είναι κοντά στο πορτοκαλί. Στον δρόμο με σταμάτησαν: -Γεια σας, την ταυτότητά σας παρακαλώ, και τη δήλωση μετακίνησή σας! -Γεια σας, καλά είστε; Να ανοίξω την τσάντα μου και θα σας τα δώσω! -Μα έχουν περάσει τρεισήμισι ώρες από τότε, ακόμα δεν ψωνίσατε; -Να σας πω κάτι; Δείτε τα φρύδια μου! Βλέπετε τι χρώμα έχουν; -Τι δουλειά έχουν τα φρύδια σας με τις ώρες που λείπετε, δεν μπορώ να καταλάβω… -Αν μακρύνουν τα μαλλιά...

Η βδομάδα μετά το Πάσχα

on Απρ 27, 2020 in ιστοΡίες | 0 comments

21/04/2020   Τεσσαρακοστή δεύτερη μέρα στο σπίτι και χθες σας έλεγα ότι δεν είμαι και το tech junkie, αλλά ότι κάτι κάνω. Κρατήστε το αυτό, και προχωράω. Ανοίγω λοιπόν, το wordpress μου και αποφασίζω να κάνω μόνη μου backup της σελίδας σε google drive και ξέρω και γω τι άλλο. Έπειτα, αποφασίζω να ανανεώσω την έκδοσή του και να κάνω όλες τις προτεινόμενες ενημερώσεις σε plugins και κάτι που δεν θυμάμαι τώρα πώς το λένε και όσο και να με πιέζω δεν πρόκειται να το θυμηθώ. Και επειδή όλα αυτά δεν έφταναν, αποφάσισα να κατεβάσω και μερικά ακόμη προγράμματα από τα πρόσθετα για να δω πώς δουλεύουν. Να μην σας τα πολυλογώ μετά από τόσο ισχυρό παρεμβατισμό η κατάσταση της υγείας του ιστότοπού μου δεν ήταν και τόσο καλή. Ωραία, λέω αν κάνω κι αυτές τις βελτιώσεις που απαιτούνται, θα έχω ένα ολόσωστο αποτέλεσμα. Κοιτάω να τις κάνω, ήθελε γλώσσα προγραμματισμού και πρόσβαση στον server....

Το καναρίνι και η κερασιά

on Απρ 23, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

  Μέχρι και τα καναρίνια βγήκαν από το αυγό τους και εμείς ακόμα κλεισμένοι μες στο σπίτι.   *   Προχθές σκεφτόμουν την κερασιά την ανθισμένη. Έμοιαζε με τον άνθρωπο πώς ανθίζει, ωριμάζει, πεθαίνει ρίχνει τα φύλλα της χαίρεται και στεναχωριέται με τις εποχές του χρόνου. Σαν τον άνθρωπο.         Γιώργος Γ.