Google PlusFacebookTwitter

Disco girl

Στις Σεπ 18, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Λίγο πριν τα 40 και έχοντας δυο παιδιά και λίγα χέρια για φροντίδα, δεν έχεις και πολλές ευκαιρίες για έξοδο. Ίσως να σου λείπουν κάπου-κάπου οι βραδιές ατέλειωτου χορού που ζούσες κάποτε με κάποιες ψυχές-γιατί δύσκολα θα βρεις πολλές που να μην ντρέπονται να χορέψουν. Έτσι λοιπόν, τι λες; Τουλάχιστον θα χορέψω σε γάμο. Είχαμε να πάμε σ΄ έναν γάμο στη Σύρο. Τα κορίτσια μου παρανυφάκια. Έχω βρει απ΄ το Πάσχα ποιο φόρεμα θα φορέσω. Συγκεκριμένα, θα βάλω αυτό που αγόρασα για τη βάπτιση του δεύτερου παιδιού και έχει φορεθεί μόνο τότε. Κρίμα είναι να φουσκώνει την ντουλάπα! Και λέω φουσκώνει γιατί είναι φουσκωτό αρκετά με τούλι πολύ. Εν ολίγοις είμαι σαν κουφετάκι με αυτό. Τη μέρα του γάμου έχω φτιάξει μαλλί-μ’ έχει χτενίσει κομμώτρια-ντυθεί, βαφτεί κ.λπ, κ.λπ… Ουπς! Τι ήταν αυτό; Σαν να έγινε το πέδιλο παντόφλα. Κοιτάζω τι να δω; Το λουράκι απ΄ το αριστερό πέδιλο έφυγε. Αμάν,...

Παπούτσια από ειρωνεία

Στις Σεπ 18, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Όλα ήταν έτοιμα. Οι ανιψιές μου, παρανυφάκια στο γάμο, είχαν βάλει τα ροζ φουστανάκια τους και τα καλά τους παπούτσια. Τα μαλλάκια τους στολισμένα με λουλούδια. Εγώ είχα ράψει ειδικά ένα φόρεμα για την περίσταση, από σιφόν και δαντέλα. Εννοείται ότι είχα πάει κομμωτήριο. Και φυσικά είχα αγοράσει ένα καινούριο ζευγάρι καστόρινες γόβες σε ροζ χρώμα για να ταιριάζει. Εξάλλου δεν ήταν μια οποιαδήποτε περίσταση. Ο άνθρωπος που παντρευόταν ήταν σημαντικός για μένα. Είχαμε περάσει όλα τα στάδια μιας σχέσης – την ερωτική, την συμβιωτική, τον χωρισμό, την απόσταση – σε μια περίοδο της ζωής μας με πολλά δύσκολα γεγονότα που μας είχαν ενώσει αλλά και χωρίσει, ταυτόχρονα. Τώρα πια, που ο καθένας είχε τραβήξει το δρόμο του, υπήρχε μια βαθιά φιλία – ένας υπόγειος σύνδεσμος υφασμένος μέσα στο πέρασμα του χρόνου. Κάθε φορά που ήμουν ζορισμένη πήγαινα να τον βρω στο μαγαζί του. Μόνο η...

Μια γκαντεμιά

Στις Σεπ 18, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Για την αποφοίτησή μου απ΄ το Λύκειο έπρεπε να αγοράσω νυφικό. Δεν κάνω πλάκα, μας στείλανε σε οίκους νυφικών για να ράψουμε λευκά φορέματα. Την ημέρα της αποφοίτησης, που έπεφτε Τρίτη και 13, μαζευτήκαμε τρεις φίλες για να γιορτάσουμε το τέλος της σχολικής μας ζωής. Και η μία είχε την ιδέα να πιούμε κάτι, έτσι για το καλό. Όλα έγιναν σε αργή κίνηση. Το ποτήρι με το κόκκινο κρασί γλίστρησε απ΄ τα ΄χέρια της φίλης μου και προσγειώθηκε μεγαλοπρεπώς στην άκρη του φορέματός της. Πανικός, τσιρίδες, κακό…Και η φίλη μου να μοιάζει με αιματοβαμμένη νύφη. Ωστόσο, η ιστορία αυτή έχει καλό τέλος, αφού πάνω στον ποδόγυρο καταφέραμε να ράψουμε την λευκή κορδέλα με την οποία θα στόλιζε το περίτεχνο χτένισμά της. Ο λεκές καλύφθηκε, το μουτζουρωμένο μακιγιάζ διορθώθηκε και το χτένισμα έμεινε μισό. Το σημαντικό πάντως, είναι ότι η φίλη μου κατάφερε τελικά να αποφοιτήσει, αν και μέχρι σήμερα δεν...

Στο γάμο του καλύτερού μου φίλου

Στις Σεπ 18, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Στον γάμο του καλύτερού μου φίλου φόρεσα το καλύτερό μου φουστάνι, πτυχωτό και σμαραγδί και καλοκαιρινό. Στο γαμήλιο τραπέζι μετά την οινοποσία πήγα κουνιστή και λυγιστή στην τουαλέτα με τις πτυχώσεις του φουστουνιού μου να προπορεύονται δημιουργώντας σμαραγδί κύματα δροσιάς. Μετά την τουαλέτα έσπευσα τρέχοντας στην πίστα, όπου χόρευαν τον αγαπημένο μου ζωναράδικο, τα «Λιανοχορταρούδια». Μετά από 4 γύρους στροβιλίσματος αντιλαμβάνομαι τη μάνα του γαμπρού και πεθερά της νύφης να με κυνηγά χορεύοντας και προσπαθώντας να μου κάνει κάτι. Στροβιλίζομαι και νιώθω τα χέρια της μάνας του γαμπρού και πεθεράς της νύφης να μου πιάνουν μια την πλάτη και μια τον πισινό, ώσπου συνειδητοποιώ ότι τόση ώρα χόρευα στη γαμήλια πίστα με την άκρη του φορέματος πιασμένη στο εσώρουχό μου. Δόξη και τιμή!   Αντιγόνη Σδρόλια...

Το πακέτο

Στις Σεπ 18, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Και κει που νόμισα ότι δεν θα ξανάρθει, ένα δεύτερο πακέτο εμφανίστηκε. Το πήρες και σου είπα: -Τώρα μ’ αυτό τι θα γίνει; Δεν απάντησες. Μόνο απομακρύνθηκες, αφού πρώτα το άφησες στο σημείο που βρισκόταν. Και εγώ δεν ξαναασχολήθηκα. Σε είχα δει, εσύ το άφησες. Μια, κι άλλη μια, κι άλλη μια … «Μια ντουζίνα γκαντεμιές».     ανώνυμος

Με πονάς, καταλαβαίνεις;

Στις Σεπ 17, 2019 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Με πονάς. Καταλαβαίνεις; Γιατί δεν καταλαβαίνεις; Τι έχεις ζήσει και δεν καταλαβαίνεις1 Νιώθεις άραγε; Με πονάς, καταλαβαίνεις; Το κάνεις συνεχώς. Δεν το καταλαβαίνεις; Έχω παλέψει για εσένα τόσο πολύ. Ενώ εσύ καθόλου. Δεν ξέρω, βέβαια. Μπορεί και εσύ να πάλεψες χωρίς να το μάθω εγώ. Ίσως και εγώ να σε πονάω χωρίς να το καταλαβαίνω. Αν το κάνω, συγνώμη, δεν… Δεν το θέλω, αλλά… Με πονάς γαμώτο. Νοιάζομαι για εσένα. Μάλλον παραπάνω απ’  ό,τι νοιάζομαι για εμένα την ίδια. Πιθανόν και εσύ να πονάς. Πιθανόν η σχέση που έχουμε αναπτύξει να είναι ποιος θα πονέσει πιο πολύ τον άλλον. Θεωρώ οτί προσπαθείς να με κάνεις να ζηλέψω. Κάποιες φορές το πετύχαινες, πλέον όμως όχι. Όχι, επειδή δεν νοιάζομαι, αλλά -πλέον- έμαθα ό,τι με αφήνει να το αφήνω και επειδή έχω παλέψει για εσένα. Σίγουρα, σου φαίνονται δραματικά όλα αυτά. Αν είναι έτσι, τότε σίγουρα δεν καταλαβαίνεις. Πονάω...