Google PlusFacebookTwitter

ΣΥΜΒΟΛΑ

on Μαρ 21, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

ΣΥΜΒΟΛΑ   Ο λήθαργος διευκολύνει τις ψευδαισθήσεις σου. Απ’ την αδράνεια προκύπτουν σύμβολα με ημερομηνίες λήξεως. Είναι οι σκελετοί λέξεων, κίνητρο για αποθεραπεία, καταφυγή στις μνήμες σου, (τις παιδικές).     Χριστόφορος Τριάντης  

Μένουμε μέσα

on Μαρ 21, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Μένουμε μέσα   Μέσα; Μένουμε μέσα, ασφαλείς μέσα μας όμως ανασφάλεια αλλαγές ταχύτατες μηδέν αφομοίωση μηδέν επεξεργασία μηδέν αντίδραση μηδέν χρόνος. Μένουμε μέσα, αδρανείς. Κι όταν θα βγούμε; Όταν θα ‘ρθει επιτέλους άνοιξη; Θα ‘ναι η αδράνεια συνήθεια; Πώς θα ΄ναι;     Α. Ζ.

Ζωή

on Ιαν 3, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Ζωή   Ήμουν ένα μωρό Ένα νίνιο στη θάλασσα των ανηλίκων στιγμών Ήθελα να φάω, μου το ‘διναν Ήθελα να παιξω, μου το ‘διναν Ήθελα να δω, μου το ‘δειχναν Ήθελα να μάθω, μου το ‘λεγαν   Αλλά ήρθαν κι οι στιγμές που αυτά που ήθελα δεν ακούγονταν Ήθελα, αλλά μου έλεγαν Ήθελα, αλλά μου έδειχναν Ήθελα, αλλά με πήγαιναν Ήθελα, αλλά μου ζητούσαν   Έπειτα ήρθαν άλλα πράγματα Μου έδειχναν πράγματα που δεν έβλεπα Μου έλεγαν πράγματα που δεν άκουγα Με πήγαιναν εκεί που δεν αναγνώριζα Μου είπαν πράγματα που δεν φανταζόμουνα   Και υπήρξε μια στιγμή που κράτησε χρόνια, που όλα αυτά συμπλέχτηκαν. Σε ένα πράγμα. Θυμόμουν πράγματα ωραία που μου άρεσαν Θυμόμουν πράγματα άσχημα που με στεναχωρούσαν Θυμόμουν πράγματα αλλόκοτα που είχαν κάτι ωραίο Θυμόμουν πράγματα που ήταν συνεχώς δίπλα μου και να τα καθορίσω αδυνατούσα.   ” Τι είναι αυτό;”...

Εφήμερος

on Δεκ 8, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Εφήμερος Ήσουν ένας απο αυτούς τους εφήμερους γκόμενους. Της μιας βραδιάς, του ενός κρεβατιού. Σε βρήκε εύκαιρο και έκανε αυτό που ήθελε εκείνη την στιγμή, ενώ ήξερε ότι θα θες και άλλο. Αλλά δεν αξίζεις και δεύτερη φορά. Σε κάνει στην άκρη γιατί είσαι πολύ λίγος. Οι ανέσεις σου δεν την μάγεψαν. Ούτε το αυτοκίνητο που με τόση περηφάνεια μίλαγες. Είσαι απο αυτούς που το “λίγο” τους το έχουν για “πολύ”. Πήρε αυτό που της έδωσες και το πέταξε…το έκανε σκουπίδι. Δεν της άξιζε, και πλέον ήξερε την αξία της. Δεν ήταν για λίγα. Ποτέ της δεν ήταν για λίγα. Πήρε τα σάπια, γλοιώδη και πολυφορεμένα κομπλιμέντα σου και τα πέταξε. Σου έδωσε ελπίδα για δεύτερο ραντεβού γιατί δεν μπορούσε να ακούσει ένα ακόμα ανούσιο και αηδιαστικό κλαψούρισμα του τύπου:”θες να την γνωρίσεις καλύτερα γιατί βρίσκεις ενδιαφέρον”. Το μόνο που βρίσκεις ενδιαφέρον είναι το...

Ο Ιαβέρης

on Νοέ 19, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 22 comments

Ο Ιαβέρης   Πάντα κάπως μου άρεσε να κοιτάζω τα σκαλιά που οδηγούν στο Μουσείο, αλλά πάντα με την εξής διαστροφή· από πάνω προς τα κάτω. Να βλέπω τον σβέρκο των αγαλμάτων και να φαντάζομαι τα ψηφιδωτά του Αποστόλη. Έτσι κι απόψε έριξα την κλεφτή διεστραμμένη ματιά μου, όπως περνούσα από πάνω μιας και ο κυρ-Παναγιώτης δεν ήταν εκεί. Σήμερα αντί για τη γνώστη και τελευταία απόκοσμη ησυχία- πάνε και τα ζευγαράκια των σκαλοπατιών, πάει και ο παππούς που μας μάλωνε-είδα κόσμο. ‘Ενα ζευγάρι μάλλον αταίριαστο. Ίσως η διαφορά στην ηλικία, ίσως η κλοσάρ φυσιογνωμία, ίσως και η μωβ τσάντα. Κοντοστάθηκα γιατί ο συντηρητικός μαλάκας μέσα μου φώναξε ότι ο περιθωριακός ενοχλεί την κοπέλα με τα φουντωτά μαλλιά. Μέχρι να βάλω σε τάξη τον εσωτερικό μου μαλάκα ένα αυτοκίνητο σταμάτησε και κάτι άρχισαν να λένε. Ησύχασε ο μαλάκας, αλλά τα έχασα εγώ…     James...

Της λύπης ή της λείπεις

on Νοέ 16, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 13 comments

Της λύπης ή της λείπεις   Έφυγα,νόμιζα πως θα πάρω ανάσα, πέθανα. Πήρα ανάσα, νόμιζα πως θα πεθάνω, έφυγες;   Δεν έλειψα για καιρό, όσο έπρεπε, γύρισα. Γύρισες, όχι όταν έπρεπε, θα λείψεις για καιρό;   Γέμισα το σώμα της φυγής με σώμα, άδειασα. Άδειασες το σώμα της αγάπης με σώμα, γέμισες;   Χάθηκα και με βρήκα στα ψίχουλα αγάπης. Τα ψίχουλα αγάπης βρήκες μόνο όταν χάθηκες.   Ήρθε βοριάς παγωμένος και υγρασία, τα μούσκεψε. Πορτοκαλένια μαράζια στα ροζ σύννεφα μου γκρεμίζονται.   Και η λύπη μόνο τώρα υπάρχει τώρα που δεν μου λείπεις…       Αθηνά...