Google PlusFacebookTwitter

#together, τχ. 24ο, Η Ελένη και . . .η επιστροφή στα θρανία

Στις Σεπ 30, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

      Μέρες τώρα έχω πιάσει τον εαυτό μου να είναι ιδιαίτερα και αξιοσημείωτα κακόκεφος. Η ζέστη καλά κρατάει ακόμα. Τρώω παγωτά και συνεχίζω να μετρώ πόσα μπάνια μου έμειναν ακόμα, προτού οι μεγάλες χοντρές κρύες μίζερες σταγόνες της βροχής σκοτώσουν το καλοκαίρι. Έλα όμως, που κάθε μαγαζί σχεδόν αλύπητα και ανελέητα αλλάζει βιτρίνα με φθινοπωρινά ρούχα και παπούτσια. Είναι και τα jumbo που μαζεύουν τα καλοκαιρινά κι όλα τα μπανιερά και κρεμάνε τα σχολικά. Είναι τα φροντιστήρια και αυτοί οι καθηγητές -ανάμεσά τους και γω- που οργιάζουμε να βρούμε ένα μαθητή για να βγάλουμε τον χειμώνα. Τα λες και ψυχικά τραύματα όλα αυτά. Τις προάλλες είχα πάρει το τραίνο για να πάω για μπάνιο. Μια μαμά μπροστά μου συζητούσε με άλλη μία μαμά, αν τα παιδιά τους φέτος σκοπεύουν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους ή αν θα χρειαστούν βοήθεια. Και αν πρέπει να συνεχίσουν να τα δίνουν φαΐ απ’ το...

#together, τχ. 23, Η Ελένη και . . . το καλοκαίρι ως πρόβα τζενεράλε για το χειμώνα

Στις Ιούλ 27, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Πολλοί παραθεριστές -ανάμεσά τους και ‘γω- ενοχλούμαστε όταν μας εύχονται, μόλις επιστρέφουμε από τα μπάνια μας άντε και καλό χειμώνα τώρα! Παρόλο που η ευχή αυτή είναι αληθινή, ενδιαφέρουσα, καρδιακή και συνάμα λίγο σκοτεινή, δεν αξίζει να στεναχωριόμαστε και να κατσουφιάζουμε. Ο χειμώνας είναι μια αναγκαία εποχή, που μας δημιουργεί περισσότερες ευθύνες και υποχρεώσεις. Ο χειμώνας μας κάνει να βάζουμε όλο και πιο δύσκολους στόχους όσο ωριμάζουμε. Σε άλλους αυτού του είδους οι ρυθμοί ζωής αρέσουν και σε άλλους όχι. Αν το σκεφτούμε βέβαια καλύτερα, ο χειμώνας είναι ένα μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού. Ενός ύψιστου σκοπού, που δεν είναι άλλος από το να έχουμε ένα καλό καλό κατακαλόκαιρο! Το καλοκαίρι νομίζω ότι είναι μαγικό. Αφήνει τον άπαραθεριστή να αποκαλυφθεί. Ο παραθεριστής ταξιδεύει, μιλάει, επικοινωνεί, ρωτάει, ψάχνει, μαθαίνει, διαβάζει, ακούει, ιδρώνει, ζεσταίνεται,...

Περιοδικό Παρέμβαση, τχ. 183, Άνοιξη

Στις Απρ 25, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Όλα είναι Άνοιξη. Οι φοιτητές που διαβάζουν επί πτυχίω είναι Άνοιξη. Και οι μυρωδιές στη λαϊκή, είναι Άνοιξη, Το χαμόγελο είναι Άνοιξη. Το ανοιχτό παράθυρο, Άνοιξη. Τα χρώματα, το κόκκινο, το μωβ, το πράσινο, το γαλάζιο Άνοιξη είναι. Ο κότσυφας που κελαηδά για να βρει το ταίρι του, είναι Άνοιξη. Και η καλημέρα στο ασανσέρ Άνοιξη είναι. Άνοιξη όλα. Και η φιλία ακόμα πιο Άνοιξη. Και ο άρρωστος που γίνεται καλά, Άνοιξη είναι. Και εμείς μόνοι μας, Άνοιξη είναι. Και με τους άλλους μαζί, Άνοιξη πάλι. Και τη νύχτα που πετάμε και μαζεύουμε την κουβέρτα ένα σωρό φορές, Άνοιξη είναι. Και τα κρυφά φιλάκια των εφήβων στα παγκάκια, Άνοιξη είναι. Και τα όνειρά μας, Άνοιξη. Και το κορίτσι, που χτενίζει τα μαλλιά του για να βγει τη νύχτα, Άνοιξη είναι. Και ο έρωτας κι αυτός και αν δεν είναι Άνοιξη. Και η ελπίδα, ανοιξιάτικη κι αυτή. Άνοιξη και η επιτυχία. Άνοιξη η αγάπη και από τις δυο μεριές. Άνοιξη...

#together, τχ. 20, Η Ελένη και . . . οι συζητήσεις την Άνοιξη

Στις Απρ 12, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Τώρα που μπήκε η Άνοιξη, τα λουλούδια ανθίζουν και τα πουλάκια κελαηδάνε . . .Μου λέει μια φίλη μου : «Θέλω να κάνω μία σχέση, αλλά πώς; Πού να τον βρω; Και για σχέση δεν είναι όλοι. Κάνουν τη δουλειά τους και μόλις πάει η κουβέντα τι θα γίνει με εμάς, φεύγουν. Έχουν βγει από μια δύσκολη σχέση και δεν είναι έτοιμοι ακόμη. Δικαιολογίες! Όχι, όχι δεν είναι καθόλου εύκολο. Έχω την εντύπωση ότι εμείς οι γυναίκες είμαστε περισσότερες. Άντρες δεν υπάρχουν, όπου και να πάω γνωρίζω μόνο γυναίκες. Γυναίκες παντού, στους συλλόγους, στις λέσχες, στις σχολές, στις εκδρομές, στις καφετέριες, στις ομιλίες. Είμαστε πολλές, πάρα πολλές. Κι ας πούμε ότι είμαι τυχερή και τον βρίσκω. Μέχρι να φτάσουμε να κάνουμε σχέση πρέπει να περάσουμε από πολλά πράματα. Να μιλήσουμε, να βγούμε, να αγγιχτούμε τυχαία, να κοιταχτούμε στα μάτια, να φιληθούμε και μετά να έρθει η μυρωδιά, η γεύση, το χάδι, η αγκαλιά, η...

Patras Events-Σελίδες Ημερολογίου, Η μόνη δουλειά που βρήκα

Στις Ιαν 30, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Ε το λοιπόν, αν με ρωτήσουν τι κάνω αυτόν τον καιρό, θα έλεγα ότι είμαι κυνηγός αιτήσεων. Συμπληρώνω, στέλνω. Ποτέ απάντηση καμία. Εκτός από χθες. Με θέλουν λέει στα καράβια. Τα  λεφτά πολλά, τα ταξίδια καλά. Δηλαδή, μόνο στη θάλασσα αξίζω, στη στεριά τίποτα;  Τι να κάνω που δεν μπορώ. . .     Ελένη Γκόρα Πηγή: http://www.patrasevents.gr/article/265941-i-moni-douleia-pou-vrika