Google PlusFacebookTwitter

Λε καταστροφ!

on Μαρ 16, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Λε καταστροφ!   Για άλλη μια φορά βρίσκομαι στο έλεός του. Δεν ξέρω τι με έπιασε. Μέσα μου κάτι με έτρωγε. Έπρεπε να το κάνω. Το είχα από καιρό στο μυαλό μου, ώσπου σήμερα έσκασα. Ήθελα να δημιουργήσω μία νέα καρτέλα στο μενού της σελίδας μου. Θα την ονόμαζα “εκπαιδευτικό υλικό” και εκεί θα ανέβαζα δραστηριότητες δημιουργικής γραφής. Κάτι πάτησα και δημιούργησα ένα μενού εκ νέου, το οποίο δεν περιέχει τίποτα. Πατάω πάνω στην κάθε καρτέλα και είναι κενή από περιεχόμενο. Λε καταστρόφ! Επικοινώνησα με τον προγραμματιστή μου και για άλλη μια φορά βρίσκομαι στο έλεός του. Περιμένω βοήθεια. Και το ξέρω. Αυτή είναι μια αδιάφορη ιστορία, αλλά με πονάει γαμώτι μου να με καταστρέφω. Με πονάει elenigkora.gr, κλαψ!         Ελένη...

Διατροφικό ημερολόγιο Καθαράς Δευτέρας

on Μαρ 15, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Διατροφικό ημερολόγιο Καθαράς Δευτέρας   Καθαρά Δευτέρα σήμερα και έφαγα κι αν δεν έφαγα-όπως και κάθε μέρα βέβαια. Για πρωινό δύο φέτες με μέλι κι έναν ελληνικό διπλό σκέτο. Για μεσημεριανό αραβική πίτα με φακοσαλάτα με πιπεριές πράσινες και κόκκινες, φρέσκο κρεμμυδάκι, μαϊντανό, ξύσμα λεμονιού, λάδι και ξύδι, κράνμπερις και γιαούρτι, καλαμαράκια τηγανητά, λαγάνα, ταραμά, σαλάτα πιπεριά, σαλάτα μαρούλι, ένα ποτηράκι τσίπουρο, δύο τρία ποτήρια λευκό κρασί, σοκολατόπιτα και κουρκουμπίνια. Το απόγευμα ήπια έναν καπουτσίνο με ζάχαρη και κανέλα. Το βράδυ ήπια μισό ποτήρι γάλα και έφαγα μισή φέτα τσουρέκι, ενώ πιο πριν έφαγα και μερικές κουταλιές φακοσαλάτα. Και όταν άνοιξε μια φίλη μου το ψυγείο είπε: -Βλέπω έχεις και πολλές σοκολάτες! Ρίξε λίγο… Τι να ρίξω που η μηχανή σε αυτό το ατέλειωτο πια lockdown δεν έχει σβήσει ποτέ.   Θερμίδες 2500.   Ελένη...

Πιθανά και απίθανα τέλη

on Μαρ 14, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Πιθανά και απίθανα τέλη       Θα κάνω ένα άλμα και θα βρεθώ μερικούς μήνες μακριά. Το ραντεβού μου για το εμβόλιο έχει οριστεί. Χαρούμενη διαβαίνω το κατώφλι. Δεν έχω πυρετό. Είμαι ok. Θέλω να εμβολιαστώ. Ξέρω μόνο πως έτσι θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Πιάνω συζήτηση με τον άνθρωπο που θα με εμβολιάσει. Μου λέει πως κάτι έγινε και του έμεινε astrazeneca. Πάω να πω δεν με νοιάζει. Ξαφνικά θυμάμαι πως το astrazeneca δημιούργησε θρομβωτικά επεισόδια-έστω και τυχαία. Διαγνωσμένη με θρομβοφιλία το σκέφτομαι. Λέω ναι. Γυρίζω σπίτι και μετά από λίγο νιώθω να ζαλίζομαι, να μου έρχεται ναυτία και να πονάει το στήθος μου. Λιποθυμάω. Έρχεται το ασθενοφόρο. Με πάνε στην εντατική, μου κάνουν θρομβόλυση. Τη βγάζω δεν τη βγάζω τη νύχτα. Λέω ναι. Γυρίζω σπίτι. Ψάχνω για αντιπηκτικές ενέσεις ή χάπια. Τις καρφώνω στην κοιλιά μου, τα καταπίνω. Το αίμα μου γίνεται νερό. Λέω ναι. Όλα πάνε...

Ιστορίες του μπαρ: Ο κερατάς

on Μαρ 12, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Ιστορίες του μπαρ: Ο κερατάς   Καθότανε στο μπαρ. Φαινότανε πικραμένος. Τον είχε χωρίσει για έναν άλλον. Του το είπε ξεκάθαρα. “Βρήκα άλλον τι δεν καταλαβαίνεις;” Δεν του είχε αφήσει περιθώρια να το προσπαθήσουν ούτε καν να το συζητήσουν. Άλλωστε και τι να προσπαθήσουν; Μια τελειωμένη κατάσταση ήταν. Όμως, εκείνον τον πονούσε βαθιά αυτή η προδοσία. Ποτέ δεν το περίμενε ότι με αυτήν την κοπέλα θα κατέληγε έτσι. Ένιωθε ακόμα ερωτευμένος. Ή μάλλον ένιωθε τον εγωισμό του να έχει μετατραπεί σε έρωτα. Όταν το είπε στους φίλους του, τον είπαν κερατά. Κερατάς, αυτό ήταν. Και κατέβαζε το ένα ποτό μετά το άλλο. Κι αυτός ο μπάρμαν με τη μεζούρα τα μετρούσε. Σταγόνα δεν του ξέφευγε παραπάνω. Ώσπου κάποια στιγμή γυρνάει και του λέει: -Για να μην το παιδεύουμε, φέρε το μπουκάλι! Τώρα θα έπινε μέχρι να το αδειάσει. Και μόλις το άδειασε πήγε στο σπίτι της πρώην του. Στάθηκε μπροστά...

Συμβουλές συγγραφής

on Μαρ 11, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Συμβουλές συγγραφής     Παρακολουθώντας σήμερα ένα σεμινάριο με Do’s και Dont’s στη συγγραφή με τη Σώτη Τριανταφύλλου κράτησα μερικά πράγματα. Ότι όταν ξεκινάμε να γράψουμε κάτι λογοτεχνικό πρέπει να ξεχάσουμε όλα όσα μάθαμε στο σχολείο. Η συγγραφή δεν έχει καμία σχέση με την έκθεση. Η συγγραφή χρειάζεται πλοκή και περιγραφή. Και το πρώτο λάθος που κάνει κάποιος όταν ξεκινάει το γράψιμο είναι να μιλήσει για οικογενειακές ιστορίες. Πράγμα αδιάφορο, όπως είπε. Όπως και το να περιμένουμε να ικανοποιήσουμε μόνο τους δικούς μας ανθρώπους. “Σπάμε το περίβλημα μας και γράφουμε κάτι άλλο! Ο κόσμος είναι απέραντος και έχουμε πολλά να πούμε για αυτόν. Γιατί να να επιμένουμε να κάνουμε στροφές γύρω από τον ίδιο μας τον εαυτό;” Ανατροπή, αυτή είναι η λέξη κλειδί. Αυτή είναι που δίνει αξία σε μια ιστορία. Και όταν γράφουμε καλό είναι να είμαστε νηφάλιοι. Κι ας λένε...

Ο σκύλος φονιάς

on Μαρ 9, 2021 in ιστοΡίες | 0 comments

Ο σκύλος φονιάς     Ένας γείτονας μια μέρα έφερε και πάρκαρε ένα βανάκι έξω από το σπίτι του. Κάποια στιγμή άνοιξε την πόρτα από το βανάκι, πέταξε κάτι ξεροκόμματα και την ξανάκλεισε. Μετά από λίγο ξαναπήγε, κοίταξε απ’ το τζάμι κι έφυγε. Αργότερα άνοιξε την πόρτα, έβαλε και λίγο νερό. Όταν πια κόντευε να πέσει ο ήλιος, άνοιξε την πόρτα από το βανάκι και θεούλη μου βγήκε ένα τέρας. Άσπρο, μαλλιαρό, τεράστιο. Με μια χοντρή αλυσίδα το έφερε μια φούρλα να κατουρήσει. Καλέ, αυτό δεν το πήγαινε βόλτα, τον πήγαινε! Ήταν τόσο μεγάλο που λίγο κοντός να ήσουν, το ίππευες και ορμούσες στους εχθρούς. Τα δόντια του σουβλερά και μεγάλα, που ανάθεμα αν η κάτω γνάθος του μπορούσε να κλείσει. Έβγαιναν απ΄ έξω. Και μαζί με τα δόντια του έβγαιναν και σάλια, που έσταζαν στα χαλίκια. Τόσο λυσσασμένο ήτανε. Με το που το έβλεπε η γειτονιά αμπαρωνότανε στα σπίτια της. Ένα πρωινό η κυρά...