Google PlusFacebookTwitter

Η Εύα Αραμπατζή γράφει για τις “μέρες καραντίνας”

on Ιούν 23, 2020 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

 

 

Κοζάνη, 15-06-2020

 

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα το πρωί έλαβα μια πρόσκληση από την Ελένη να μιλήσω για το καινούργιο της βιβλίο στο Μπλε Ελάφι και αν θέλω να διαβάσω και τη μικρή ιστορία που είχα γράψει στην καραντίνα. Φυσικά και δέχτηκα.

Η Ελένη κατά τη διάρκεια της καραντίνας αναρτούσε καθημερινά σκέψεις και γεγονότα με θρησκευτική ευλάβεια, τόση που είχα αρχίσει να εθίζομαι περισσότερο και από το δελτίο ενημέρωσης των 6:00 με Τσιόδρα και Χαρδαλιά.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα για ποιο λόγο να διαβάσει κάποιος προσωπικές σκέψεις και γεγονότα που περιγράφουν την καθημερινότητα κάποιου άλλου. Διαβάζοντας τις καθημερινές ιστορίες που η Ελένη αναρτούσε στη σελίδα της, η απάντηση ήταν προφανής. Γιατί αυτό που ξεχωρίζει έναν καλό συγγραφέα από έναν λιγότερο καλό είναι η αυθεντικότητα που πηγάζει από τη δύναμη της πειθούς.

Η Ελένη δεν έζησε μόνη της την καραντίνα. Με μια χρονική υστέρηση τη ζήσαμε και εμείς μαζί της. Ήμασταν δίπλα της όταν άνοιγε την ντουλάπα της να διαλέξει ρούχα. Κοιτούσαμε τον καθρέφτη καθώς έβαζε κόκκινο κραγιόν. Την βλέπαμε να κάθεται στα παγκάκια στο Ξενία με το θερμός γεμάτο ζεστό τσάι, στο χέρι. Ιδρώσαμε μαζί της όσο πάσχιζε πάνω στο ελλειπτικό και μετρήσαμε ένα προς ένα τα υαλότουβλα στον απέναντι τοίχο. Ζήσαμε την κλιμάκωση των συναισθημάτων της καθώς περνούσαν οι μέρες και μέσα από τις προσωπικές της ματαιώσεις ξεδιαλύναμε τα σημαντικά από τα ασήμαντα. Μας έλειψαν ακόμα περισσότερο οι αγκαλιές και τα φιλιά που μοιράζαμε πριν, αβίαστα στο δρόμο. Αλλά το σημαντικότερο όλων, ξορκίσαμε τον εγκλεισμό, τον αρνητισμό και το δυσοίωνο με χιούμορ και καλή διάθεση.

Αγαπημένο μου ημερολόγιο, με έφαγε η ζήλια που η Ελένη έγραψε βιβλίο με τις καθημερινές της ιστορίες. Ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα το έκανε. Θα μου πεις ηλεκτρονικό. Δεν λέω. Όμως έτσι έφτασε πολύ γρήγορα παντού. Ο καθένας το έχει μαζί του, στο χέρι του. Το διαβάζει περιμένοντας στην ουρά στην τράπεζα. Το διαβάζει ακόμα και στη δουλειά του χωρίς να δίνει στόχο.

Όπως και να έχει όμως όλα αυτά με βοήθησαν να απενοχοποιήσω την προσωπική γραφή. Τις σκέψεις, τα γεγονότα, τα συναισθήματα της καθημερινότητας που συνθέτουν ένα ημερολόγιο. Ετοιμάσου λοιπόν, αγαπημένο μου ημερολόγιο να βγάλω τα άπλυτά σου στη φόρα.

 

 

 

 

Εύα Αραμπατζή

Submit a Comment

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *