Google PlusFacebookTwitter

#together, τχ. 36ο, Η Ελένη και . . . η ταραντέλα

Στις Μαρ 30, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

    Ήμουν λίγο άρρωστη θυμάμαι. Όχι, κάτι σοβαρό. Μια ανοιξιάτικη γριπούλα. Από εκείνες που είσαι με το χαρτομάντιλο στο χέρι και σε κάθε τσέπη των ρούχων σου βρίσκεις κι από ένα. Ήταν Σάββατο βράδυ και μόλις είχα σχολάσει από το εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής που διοργανώνω πλέον μια φορά το μήνα. Σπίτι να πάω δεν ήθελα. Όταν ανοίγει ο καιρός δεν μου αρέσει καθόλου να κάθομαι μέσα. Θέλω να βγαίνω έξω. Αν είναι δυνατόν από το πρωί ως το βράδυ. Με καλή παρέα, μουσική ή και μόνη μου να τριγυρνάω στα μαγαζιά και στις πλατείες.  Έτσι και το βράδυ εκείνο ο δρόμος με έβγαλε σε ένα μαγαζί που έπαιζε κατωιταλιώτικα τραγούδια. Ήταν η δεύτερη φορά που τα άκουγα live και πολύ μου άρεσαν. Είναι χαρούμενα και διασκεδαστικά. Παρήγγειλα ένα μεγάλο ποτήρι μπύρα και μια μερίδα φαγητό. Αφού ξεδίψασα και χόρτασα την πείνα μου σηκώθηκα να χορέψω. Εκείνη την ώρα έπαιζε μόνο ταραντέλες. Κάποιες...

#together, τχ.35ο, Η Ελένη και. . . ντελαπόνγκο και ντελαπόνγκο

Στις Φεβ 24, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Αν έβρεχε λέει; Ποτάμια, χαλασμός κυρίου! Μουσκεμένα παπούτσια, κάλτσες, παντελόνια και μπουφάν. Αλλά όχι, ο καιρός δεν θα μας εμπόδιζε να δούμε την έκθεση αποκριάτικων στολών στην Αγορά Αργύρη. Δεν είχε προλάβει να ανοίξει και μεις πήγαμε κατευθείαν. Ήταν η δεύτερή χρονιά που θα κάναμε Αποκριές στην Πάτρα. Κι αφού την πρώτη χρονιά είδαμε όλη την Πελοπόννησο να κάνει παρέλαση, σκεφτήκαμε πως είναι καλύτερα να συμμετέχουμε και μεις παρά να μας φάει η ορθοστασία και η ζήλια, φυσικά. Η πρώτη στολή που μας χτύπησε στο μάτι ήταν «Οι καμηλιέρηδες». Η δεύτερη που μας άρεσε από το όνομα και μόνο ήταν «Ντίβα Καζανόβα». Ε, αυτή πια ήταν για εμάς! Έτσι κι αλλιώς και στην πραγματική ζωή εγώ μία diva είμαι κι ο Κώστας ένας καζανόβας… Δηλώσαμε συμμετοχή και ανυπομονούσαμε για την πρώτη μας παρέλαση. Και επειδή έχει περισσότερη αξία να μοιράζεσαι την κάθε βλακεία που κάνεις, ενημερώσαμε φίλους,...

#together, τχ. 34ο, Η Ελένη και . . .τα πιο πολλά στολίδια

Στις Δεκ 22, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Δεν ξέρω τι έχω πάθει, αλλά κάθε φορά που βγαίνω έξω αγοράζω κι από ένα στολίδι. Τρελαίνομαι για τα Χριστούγεννα! Μου αρέσουν οι γιρλάντες, τα φωτάκια, τα λαμπάκια που αναβοσβήνουν, οι χιονόμπαλες, τα στρας, τα αστέρια, τα αγγελάκια, οι τάρανδοι, οι Αγιοβασίληδες…Μου αρέσουν όλα! Μου φτιάχνουν τη διάθεση. Μέχρι και πουλόβερ θέλω να πάρω, απ΄αυτά τα χουχουλιάρικα με τα χριστουγεννιάτικα σχέδια. Καλά, δεν το συζητώ, φέτος στόλισα προτού καν τελειώσει ο Νοέμβρης. Κι όλο βρίσκω μια γωνιά που της λείπει κάτι. Αυτά που αγόρασα μέχρι τώρα δεν είναι ακριβώς χρειαζούμενα, αλλά τα είδα και μου άρεσαν. Έτσι, πήρα είναι ένα σετ χιονάνθρωπων για το αλατοπίπερο, ένα ξωτικό για τις οδοντογλυφίδες, μια πιάστρα, ένα γάντι και μια πετσέτα κουζίνας, ένα τραπεζομάντιλο, μια διώροφη πιατέλα, μερικές κούπες, ένα πακέτο χαρτοπετσέτες, ένα ημερολόγιο με σοκολατάκια, ένα μαξιλάρι, μια γλάστρα με αλεξανδρινά...

#together, τχ. 31ο, Η Ελένη και . . .τα μάτια της

Στις Ιούλ 31, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

    Ήταν να μην πάρω την απόφαση να κάνω λέιζερ. Κλείνω ραντεβού και τονίζω: «Έρχομαι για λέιζερ!». Έτσι, αποφασιστικά. Τέρμα. Να πετάξω επιτέλους, φακούς και γυαλιά. Έρχεται η μέρα, πάω στον γιατρό. Πότε μπορούμε να κάνουμε λέιζερ; μπαίνω κατευθείαν στο ψητό. Κάτσε να σε δω, μου κάνει. Με βλέπει, κάνουμε και κάτι επιπλέον εξετάσεις. Δεν τα βλέπω καλά τα πράματα μάτια μου, μου λέει. Δώσε μου λίγο χρόνο να βγουν τα αποτελέσματα. Τον πρήζω στα τηλέφωνα. Πότε και πότε. Στο μεταξύ το ‘χω ανακοινώσει σε όλον τον κόσμο απ’ την χαρά μου ότι θα κάνω λέιζερ, ότι θα βρω το φως μου.  Βγαίνουν τα αποτελέσματα, πηγαίνω πάλι απ΄ το ιατρείο. Το μάτια μου είναι πολύ χοντρά. Έλεος, ρε φίλε, μέχρι και τα μάτια μου είναι χοντρά, τα τόσο δα σχιστά ματάκια. Το λέιζερ δεν πιάνει. Άσε που έχω λίγα και μεγάλα κύτταρα, που αν μεγαλώσουν, θα γκαβοθώ κι άλλο. Ούτε μεμβράνη μου συνιστά, γιατί αν κάτι...

#together, τχ. 30ο, Η Ελένη και . . .το παντελόνι με τα κεράσια

Στις Ιούν 5, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Κοίτα να δεις! Σε λίγες μέρες γίνομαι τριάντα και αυτό το τεύχος είναι το τριακοστό. Και αφού συμπίπτουν αυτά τα δύο τριαντάρια, δε θα ΄πρεπε να το γιορτάσουμε από τώρα; Κυρία υπεύθυνη έκδοσης, κύριε γραφίστα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι μην προβληματιστείτε πολύ τι φωτογραφία να βάλετε αυτήν τη φορά στη στήλη μου. Μία τούρτα θα ‘θελα! Από εκείνες τις ψηλές με τα πολλά πατώματα και σχέδια με ζαχαρόπαστα, που ποτέ κανείς δε θα σκεφτεί να μου πάρει για δώρο, γιατί θα τη φάω όλη μόνη μου-τέτοια μοναχοφάα είμαι. Και γιατί με τα ίδια λεφτά μπορεί να μου πάρει κάτι άλλο. Ας πούμε ένα παντελόνι-ναι, σε σένα μιλάω, καλά το κατάλαβες. Μη μου πάρεις τούρτα, πάρε μου το παντελόνι εκείνο με τα κεράσια που είδαμε ψες στη βιτρίνα καθώς περνούσαμε με το αυτοκίνητο, θυμάσαι; Και είπα αχ, τι ωραίο, δε θα μου πήγαινε πάρα πολύ; Και αφού με το δώρο τα κανόνισα, ησύχασα! Μου ΄φυγε ένα βάρος από πάνω μου....