Μια ποιητική συλλογή και ένας καφές δίπλα στη θάλασσα
Επισκέφθηκα σήμερα το μοναδικό-όπως μου είπαν-βιβλιοπωλείο της Αρτάκης. Ο καιρός είναι ηλιόλουστος, και ήθελα πολύ να πιω έναν καφέ δίπλα στη θάλασσα. Περισσότερο όμως, με πειράζει η υγρασία, η μούχλα…
Μπαίνοντας μέσα στο βιβλιοπωλείο ζήτησα ένα βιβλίο ποίησης. Ίσως επειδή μπορώ να το διαβάσω πιο γρήγορα. Ίσως επειδή μπορώ να του αφιερωθώ στον χρόνο που έχω.
Η βιβλιοπώλισσα με ενημέρωσε ότι το αναγνωστικό κοινό δεν της έχει ζητήσει βιβλία ποίησης. Έχει μόνο ένα, ένα ενός τοπικού συγγραφέα. Το πήρα. Αυτή ήταν και η μοναδική επιλογή, όπως και να έχει.
Ένα ποίημα από την ποιητική συλλογή “Απάτητες Γαίες”
Αυτή την στιγμή το διαβάζω. Στάθηκα περισσότερο σε ένα ποίημα που έχει τίτλο ” Αποκατάσταση λέξεων”. Μου φάνηκε το πιο αισιόδοξο και φωτεινό της συλλογής μέχρι τον προτελευταίο στίχο.
Η τέχνη μπορεί να κινείται σε διάφορες θερμοκρασίες. Η αντίθεση στον τελευταίο στίχο εκφράζει τον τρόπο και τον τόπο θέασης των πραγμάτων. Ένα θέμα μπορεί να έχει παραπάνω από δυο οπτικές, όσες και οι εμπλεκόμενοι και οι παρατηρητές. Η εναλλαγή του προσώπου από το εσύ στο εγώ ειρωνική και ρεαλιστική ταυτόχρονα.
“Εσύ χαμογελάς/εγώ τακτοποιούμαι στον χαμό μου” χωρίς τη χρήση ούτε θαυμαστικού ούτε τελείας, ούτε καν αποσιωπητικών. Χωρίς στίξη, άρα και χωρίς έμμεσο σχόλιο.
Επίσης, καμία ετυμολογία δεν περιλαμβάνεται στη λέξη τακτοποιούμαι. Αντίθετα, στον πρώτο στίχο επιχειρήθηκε: “Χαμογελώ < χάμω 
προς τα κάτω, χαμηλά + γελώ.” Με αυτή την επιλογή ενδεχομένως αφήνεται μια ανοιχτή ερμηνεία του ρήματος τακτοποιούμαι.
προς τα κάτω, χαμηλά + γελώ.” Με αυτή την επιλογή ενδεχομένως αφήνεται μια ανοιχτή ερμηνεία του ρήματος τακτοποιούμαι.Το ρήμα τακτοποιούμαι είναι σύνθετο και αποτελείται από τις λέξεις τάττω+ποιώ=φτιάχνω, κάνω. Το ρήμα βρίσκεται σε παθητική φωνή και μέση διάθεση κατά την οποία το υποκείμενο ενεργεί και η ενέργεια επιστρέφει σε αυτό.
“Τακτοποιούμαι μέσα στον χαμό μου” με την έννοια του βάζω σε τάξη, διευθετώ, ίσως και δημιουργώ κάτι. Όχι, ένα οποιοδήποτε κάτι. Ένα που ανήκει στο ποιητικό υποκείμενο. Η αντωνυμία μου δηλώνει την κτήση. Μια κτήση όμως, σαν προς το παρόν απάτητη γη.
“Απάτητες γαίες” είναι και ο τίτλος της ποιητικής συλλογής. Ο τίτλος φαίνεται να υπηρετεί και το συγκεκριμένο ποίημα, μιας και δεν γίνεται γνωστό το αποτέλεσμα της ενέργειας του ποιητικού υποκειμένου σε έναν επόμενο στίχο, σε μια επόμενη στροφή.
Ο πιο δυνατός ωστόσο, στίχος του ποιήματος είναι το “επιπόλαια ετυμολογούμε τις λέξεις”. Με τη χρήση του α πληθυντικού προσώπου δίνεται έμφαση στην καθολικότητα. Παράλληλα, με την επιλογή του τροπικού επιρρήματος επιπόλαια, η προσοχή στρέφεται στο πώς.
Πώς πρέπει άραγε να ετυμολογούνται οι λέξεις; Έτυμον+ λόγος= με αλήθεια + λόγο σαν αριθμητική πράξη, θα επιχειρούσα να ισχυριστώ.
Κυριαζής, Α. (2021). Απάτητες Γαίες. Αθήνα: Εκδόσεις Άπαρσις.