Τι Άνοιξη κι αυτή!

Η μαμά φτιάχνει αποδομημένα μαρτάκια. Όπου κόκκινο κόκκινη κλωστή, όπου άσπρο άσπρες χάντρες και στη μέση ένα γαλάζιο ματάκι.

Εγώ φοράω άσπρη και κόκκινη κλωστή πλεγμένη με ένα χελιδόνι, ώσπου να ρθει η Άνοιξη. Να κάνω τις διορθώσεις που πρέπει.

Γράφω και γω για την αποδόμηση και για άλλες λογοτεχνικές θεωρίες.

Ψάχνω βιβλιογραφία και για την αφηγηματολογία.

Η μέρα μοιάζει λαμπερή και ζεστή, όμως έχει βγάλει κρύο αέρα.

Τα απογεύματα πάω για φυσικοθεραπείες. Ξεκουράζομαι και χαλαρώνω.

Τα βράδια αναλώνομαι στο master chef και στο survivor.

 

 

 

Συνήθισα πια.

Σε λίγες μέρες μετράμε έναν χρόνο -με μικρά διαλείμματα.

Πότε θα χτυπήσει το κινητό για το ραντεβού για το εμβόλιο;

Στην πόλη συζητιέται ότι θα μας ξανκλείσουν.

Τώρα που η μέρα μεγαλώνει…

 

 

 

 

Ελένη Γκόρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *