Την Πέμπτη, 10/04 λίγο μετά τις 19:00 πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου μου, “Το κορίτσι του Σαββάτου”, που κυκλοφορεί από τις 24γράμματα / Εκδoτικός Οίκος σε γραφιστική επιμέλεια της Βασιλικής Σηλήρα.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με το να παίζει το τραγούδι “Το κορίτσι του Σαββάτου, το ποίημα δηλαδή, με το οποίο κλείνει και το βιβλίο. Το τραγούδι μουσικά δημιουργήθηκε μέσω AI.
Στη συνέχεια, πήρε το μικρόφωνο η φανταστική μου φίλη Eva Arampatzi, (Τοπογράφος Μηχανικός-Συγγραφέας του βιβλίου “Εκτός σχεδίου πόλεως”, εκδ. Τύρφη, Μ.Α. στη Δημιουργική Γραφή ΠΔΜ) και αφού καλωσόρισε τον κόσμο, έσπασε τον πάγο ρωτώντας πώς ήταν το φλερτ κάποτε…
Τότε κάποια θαρραλέα από το κοινό, η Κατερίνα πήρε το μικρόφωνο και μίλησε για το πώς είχε βιώσει το φλερτ τότε. Μετά μίλησε ο μπαμπάς μου τονίζοντας τα φλογερά βλέμματα ως πρώτο σημάδι ανταπόκρισης…
Ύστερα, η Εύα παρουσίασε τις ομιλήτριες και τον ομιλητή της εκδήλωσης.
Ευχαριστώ πολύ τη λαμπερή κυρία Tzina Kalogirou, Καθηγήτρια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ για την ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΤΙΜΗ που μου έκανε για να μιλήσε για εμένα και το βιβλίο μου.
Ακόμη, ευχαριστώ την Dina Papadopoulou, Υποψήφια Διδάκτορα Παιδαγωγικής ΠΔΜ-Φυσικό, η οποία ανέλυσε τους χάρτινους ήρωες του βιβλίου.
Επίσης, ευχαριστώ τον Giannis Taou Ηλεκτρολόγο Μηχανικό, Μsc. στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, ο οποίος επικεντρώθηκε στην ανάλυση της κεντρικής ηρωίδας του βιβλίου αποδομώντας την.
Όταν υπέγραφα τα βιβλία αρκετές και αρκετοί μου είπατε πως σας προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση το πόσο ιπποτικά αντιμετώπισε ο Γιάννης την υπόθεση της ιστορίας χωρίς να αναφερθεί στο πώς αντιμετωπίζω συγγραφικά το ανδρικό φύλο.
Στις εκπλήξεις της βραδιάς:
η Katerina Maria Lakka, Διδάκτορας Συγκριτικής Φιλολογίας της Σορβόννης, συγγραφέας του βιβλίου “Μια κάποια Γαλάτεια” εκδ. Εστία και δημιουργός της σελίδας “Της Κοζάνης τα σοκάκια” η οποία συνέδεσε το έργο διακαλλιτεχνικά και διεπιστημονικά.
η μεγάλη σταρ Κατερίνα Τσιάρα, η οποία αφού μίλησε για τις διαπροσωπικές σχέσεις γενικά και ειδικά, τραγούδησε a capella ένα από τα τραγούδια του βιβλίου και το πιο αγαπημένο μου, τον “Αλήτη” της Βίκυς Μοσχολιού.
Στις στιγμές που λίγο με στεναχώρησαν:
Ευχαριστώ τον Apostolis Pavlos, δημιουργό του ντοκιμαντέρ “Οι Αδάμαστοι/ Τhe Untamed” για τις φωτογραφίες. Δυστυχώς, ο φακός του αποτύπωσε κυρίως εμάς και όχι εσάς.
Εύχομαι την επόμενη φορά ο φάκος του να είναι πολύπλευρος. Γιατί, όλα τα μισά πληγώνουν…
Η μαμά μου δεν κατάφερε να έρθει, γιατί την έχω αρρωστούλα.
Τέλος, ευχαριστώ για τη θερμή φιλοξενία το Gallery Café Bar Kozani, τον Τάσο στο μπαρ, τον Βαγγέλη στον ήχο, τη Βασιλική στην εξυπηρέτηση.
Μα το πιο μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ το οφείλω σε εσάς που μας τιμήσατε χθες με την παρουσία σας, το κέφι και τη ζωντάνια σας. Ευχαριστώ για τη ζεστή ΑΓΚΑΛΙΑ.
Λένε πως οι φωτογραφίες είναι αυτές που μένουν, αλλά κάποιες φορές οι στιγμές μένουν χάρη στις αναμνήσεις.
Εις το επανιδείν,
Ελένη
Υ.Γ. Τη διάθεση των αντιτύπων έχει αναλάβει το βιβλιοπωλείο Αθανασιάδης Βιβλιοχαρτοπωλείο. Ευχαριστώ τη Δήμητρα και τον Δημήτρη για τη συνδιοργάνωση.
