Παραμονή γενεθλίων

 

Παραμονή γενεθλίων κι όλα ήσυχα.

Μαζευτήκαμε με τις φίλες μου σε ένα μπαλκόνι, φάγαμε νουντλς με λαχανικά και κοτόπουλο, που μαγείρεψε ένας φίλος-κινέζικο δεν έχουμε στην Κοζάνη κι ειλικρινά απορώ το γιατί, έτρωγα σχεδόν κάθε Παρασκευή φοιτήτρια όταν ήμουν στην Κομοτηνή και τώρα πρέπει να πάω μέχρι τη Θεσσαλονίκη για να φάω σούσι ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων κρατώντας όπως να ‘ναι τα ξυλάκια.

Ήπιαμε η καθεμιά το ποτό μας, μπύρα με τζίντζερ, ροζέ κρασί, λικέρ μαστίχα, μπύρα με λεμόνι κι ανταλλάξαμε τα νέα μας-όσα δεν προλάβαμε να πούμε στο viber.
Φορούσαμε πρόχειρα ρούχα κι ανανεώσαμε το ραντεβού μας σε ένα άλλο μπαλκόνι με τα ίδια αλκοολούχα και ίσως με άλλα ρούχα.

Και τώρα το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι αύριο αργά το απόγευμα θα πάω στον συμβολαιογράφο για να ρίξω στη μάχη και κάτι ακόμα που έχω γράψει. Και αυτή θα είναι η τρίτη δουλειά που θα στείλω προς αξιολόγηση. Και γενικά δεν ξέρω πού θα καταλήξει όλο αυτό κι αν θα καταλήξει κάπου. Φέτος μόνο γράφω και μόνο περιμένω.
Μα γιατί ο χρόνος να περνάει τόοοοοοσο αργά, όταν θέλεις να κυλήσει γρήγορα;

 

 

 

Ελένη Γκόρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *