Έχω βρει έναν τρόπο να περνάω τις μέρες μου.

Στέλνω μέιλ σε διάφορα φροντιστήρια, ιδιωτικά σχολεία και χώρους. Τους λέω ποια είμαι, τι έκανα πριν, πώς ήρθα εδώ και πώς φαντάζομαι το μέλλον μου. Σε πολλά απ΄ αυτά μπορεί να μην παίρνω καμία απάντηση, αλλά διαβάζουν τη σελίδα μου. Έχω τώρα πια και αναγνώστες από την Πάτρα. Aπό ‘κει που ήταν δύο, τώρα έγιναν δώδεκα. Δεν είναι και τόσο άσχημα. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Θεσσαλονίκη, ενώ λίγο πιο κάτω η Κοζάνη με σταθερό αριθμό.

Τα απογεύματα βγαίνω έξω και γνωρίζω την πόλη. Έμαθα πού έχει θέατρα. Βρήκα τις Γραμμές Τέχνης, το Λιθογραφείον, το Απόλλων και το Act. Έμαθα και πού βρίσκεται ο κινηματογράφος Πάνθεον. Γράφτηκα και σε μία σχολή χορού, το El Conventillo. Θα μάθω αργεντίνικο τάνγκο. Με τράβηξε η μουσική και το παλιό κτίριο.

Στο δρόμο για το αυτοκίνητο βρήκα και έναν πολυχώρο για νέους επαγγελματίες, το POS. Νοικιάζεις τον χώρο σου για όσο θες και σε χαμηλή τιμή. Θα μου άρεσε κάποια στιγμή να έχω τον χώρο μου και δίπλα μου να βρίσκεται ένας άλλος επαγγελματίας. Θα ΄μαστε σαν μια κυψέλη, αλλά αυτό θα πάρει καιρό να γίνει. Προς το παρόν δεν είμαι ούτε καν μελισσάκι. Το βράδυ ξανά διαβάζω ένα βιβλίο αυτοβοήθειας. Έχει τίτλο “Πούλα σαν καλλιτέχνης. Δέκα τρόποι για να μοιραστείς τη δουλειά σου και να σε αναγνωρίσουν¨ κι ύστερα κοιμάμαι.

Νιώθω κάπως που έχω πολύ ελεύθερο χρόνο, σαν τότε που είχα τελειώσει τις σπουδές μου και δεν ήξερα τι να κάνω. Την πρώτη μου βδομάδα, που είχα γυρίσει στο πατρικό, είχα γίνει εθελόντρια στην ΑΡΣΙΣ-Κοζάνης και δίδασκα ελληνικά σε μετανάστες. Κι ήταν τότε που θυμήθηκα τα λόγια της κυρίας Καμπάκη( καθηγήτριά μου στη Φιλολογία) ότι αυτά που μαθαίνεις και και σου φαίνονται τώρα δύσκολα, να δεις ότι κάποια στιγμή θα σου χρειαστούν.   Βρίσκομαι στην έκτη μέρα. Την έβδομη και Θεός ξεκουράστηκε.

 

Ελένη Γκόρα

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *