Σκέφτομαι πως η φαντασία είναι ωραία.

Είναι το τέλειο καταφύγιο. Ασφαλές. Πας μόνος, φεύγεις μόνος. Ξέρεις τα πάντα, κινείς τα πάντα. Ταξιδεύεις κι όλο ταξιδεύεις, σκέφτεσαι πώς θα ήταν αν…

Η φαντασία δηλώνει διεύθυνση κάπου στον ουρανό. Λίγο πιο ‘κει, λίγο πιο ‘δω. Παντού μπλε είναι έτσι κι αλλιώς.

Η φαντασία είναι ίσως ο αέρας.

Είναι το ποτό που πίνεις όταν θέλεις να ξεχαστείς. Μεθάς και μόνο από το άρωμα. Χαμογελάς και κανείς δεν ξέρει το γιατί. Χάνεσαι και κανείς δεν ξέρει πού είσαι.

Η φαντασία μια στάλα μυαλό και πολλές εικόνες.

Από τον ουρανό ως τη γη πόσο είναι; Ή μήπως, τελικά είναι πολύ κοντά; Πολύ πιο κοντά απ΄ όσο φαίνεται; Άραγε, τι είναι αυτό που κάνει τη φαντασία πραγματικότητα;

Υποψιάζομαι μια λέξη που αρχίζει από δέλτα και τελειώνει σε ήτα.

Θα πάω να λούσω τα μαλλιά μου να φύγει η πορτοκαλί βαφή και θα επιστρέψω.

Πιο προσγειωμένη…

 

 

 

 

Ελένη Γκόρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *