Google PlusFacebookTwitter

«Επανεπικοινωνείν»

on Νοέ 8, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

«Επανεπικοινωνείν» 06/11/2021 «Ίσως η ημερομηνία να μην έχει σημασία. Αλλά εγώ την γράφω για να υπάρχει. Έχουν καλυτερέψει λίγο τα πράγματα. Δεν κλαίω πια… κάθε βράδυ. Τα όνειρα δεν έχουν καλυτερέψει. Προτιμώ να μην τα πιστεύω, είτε είναι ωραία είτε είναι άσχημα. Αναπαριστούν επιθυμίες ή φόβους. (Το πιο συχνό όνειρο είναι να με βρίζει). Συναισθηματικά δεν νιώθω κάτι. Δεν συνδέομαι ούτε με την χαρά, ούτε με την λύπη…πλεόν. Μόνο με το κενό. Χαρά ένιωσα τελευταία φορά, κάπου μέσα στον Απρίλιο. Τι καταραμένοι μήνες ακολούθησαν. Όλη μου η ύπαρξη βουτηγμένη στην θλίψη. Νοέμβριος τώρα και δεν νιώθω θλίψη. Έχουν περάσει μήνες που είσαι μακριά μου, λέει το τραγούδι. Πέρασαν κιόλας 7 μήνες που χώρισα…από την Πάτρα μου. Όμορφη πόλη. Έρωτας. Άφησα ζωή, καθημερινότητα…ανθρώπους. Οι συνθήκες με ανάγκασαν να φύγω. Η πιο χαρούμενη μέρα όταν ήρθα Πάτρα και η πιο άσχημη όταν έφυγα. Πέρασα άσχημες...

Σιωπή

on Οκτ 30, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Σιωπή   Της μοναξιάς οι φυλλωσιές Που είναι άγριοι γόνοι κυπαρισσιών Ανάγονται στου ξέφωτου Την μοναξιά Της νύχτας την νεκρική σιωπή Λουσμένη απ’ το ζωηρό το κάτασπρο το φως Της Σελήνης την λαγνεία Το σιωπηλό δάσος, αγκαλιάζει Είναι το σπίτι Είναι η πατρίδα Είναι η ασφάλεια Της άγριας πανίδας Που κρατά την ψυχή στο δάσος το απέραντο Εσπνέει τον αέρα μέσα απ’ τους κορμούς Που ραδιουργούν τα σωθικά του βαθιά στο χώμα Να σου, Το άξαφνο αλύχτισμα Στου ερέβους τη σιωπή Η αδρεναλίνη διαχέεται Αστραπιαία, ως συνήθως, Μέσα απ’ τα κλαδιά Η πείνα εξεγείρει Το ένστικτο ξεπηδάει Μπήγει τα κοφτερά, βαθιά του νύχια Στο σύμπλεγμα το νευρολογικό Στον εγωισμό Για να θυμίσει σε μια ψυχή Πίσω από δύο μεγάλα μάτια Ποιος είναι ο σκοπός Τι σε χρίζει η Μητέρα να κάνεις Άπαξ και ακουμπάς πάνω της Και δαγκώνεις τη θηλή της Σου θυμίζει Την τιμωρία της οκνηρίας Δείχνει τους κανόνες Της σήψης Της παρόδου Της...

«Συναισθηματικά δυσλειτουργική»

on Οκτ 29, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

«Συναισθηματικά δυσλειτουργική»   17/7/2021 Αυπνίες. Πάλι. Τα περισσότερα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ. Γεμίζει σκέψεις το κεφάλι και θέλω να βάλω τα κλάματα. Τα καταπίνω. Μερικές φορές μιλάω στον ύπνο μου, ακούω την φωνή μου και ξυπνάω. Δεν ζω το παρόν. Γενικά δεν ζω. Και η ζέστη δεν παλεύεται. Δεν αντέχω με πνίγουν τα δάκρυα μου. Τώρα τελευταία δυσκολεύομαι να καταπιώ οποιαδήποτε τροφή… αν και όταν αποφασίσω να φάω.[…] Πνίγομαι. Θλίψη! Όλα χειροτερευουν: οι νύχτες, οι σκέψεις…η διάθεση. Θέλω να φωνάξω μέχρι να καούν οι πνεύμονες μου. Αυτός ο πόνος που νιώθω, αυτός ο πόνος με τρώει. Να τώρα ξαφνικά, πιστεύω ότι όλα θα πάνε καλά. Ξέρω ότι αυτό είναι στιγμιαίο. Αλίμονο αν πήγαινε κάτι κατ΄ευχήν. Το σύμπαν, ο Θεός τα αφήνουν να γίνει. Κουράστηκα. Δεν καταφέρνω να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Πέφτουν. Ψυχικό χάος. Συναισθηματικά νεκρή, ίσως το μονο που νιώθω είναι πόνος, οργή και...

61 περιφορές μαζί!

on Οκτ 10, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

61 περιφορές μαζί!   Για τη σημερινή ημέρα δεν είχα κανένα σχέδιο, μαλλον δεν έπρεπε να έχω. Ξύπνησα αργά-περίεργο αυτό για εμένα. Σήμερα λοιπόν, που δεν είχα κανένα σχεδιο παρά να βγω να περπατήσω στη βροχή μου ζητήθηκε να βοηθήσω. Need your help, έλεγε το γραπτό μήνυμα. Χαρά μου σκέφτηκα και όλα άλλαξαν… Κλήθηκα να παρω λουλούδια και γλυκά για ένα ζεύγος που έκλεισε σήμερα 61 έτη έγγαμης ζωής! Βούρκωσα … μάλλον η μελαγχολία της φθινοπωρινής ατμόσφαιρας θα ευθύνεται. 61 χρόνια …μου φαίνονται πολλά… μάλλον γιατί είναι πολλα…! Η αποστολή εξετελέσθη! Είχε έκπληξη, συγκίνηση,δάκρυα και γέλια, όλα τα είχε! Έμαθα πως τοτε 61 Οκτώβρηδες πίσω η μέρα του γάμου τους ήταν ηλιόλουστη και ζεστή ! Έμαθα πως παρόλη την ανέχεια είχε βρεθεί κάποιος με μια φωτογραφική μηχανή και τους φωτογράφισε σε έναν αχυρώνα, η γλυκιά κυρία γέλασε καθώς ο σύζυγός της το ανέφερε....

Οι μυρωδιές ξυπνούν θύμησες…

on Αυγ 28, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

Απόγευμα και περπατώ στην κεντρική πλατεία μόνη. Μια αγαπημένη μυρωδια γαργαλά την μύτη μου. Με ιλλιγγιώδη ταχύτητα μεταφέρομαι σε αλλο έτος, σε άλλη πόλη, στο… μακρινό παρελθόν! Είμαι μικρούλα κοριτσάκι προσχολικής ηλικίας έχω πάει στην γιαγιά μου για λίγες μέρες το καλοκαίρι στην πανέμορφη πόλη της Καστοριάς. Περπατώ με παρέα δίπλα στην λίμνη βρίσκομαι απλο την μέσα πλευρά προφανώς για ασφάλεια με κρατά σφιχτά ο θείος μου-αδερφός της μαμάς μου. Μαζί μας είναι και ο ένας μου ξάδερφος. Μακάρι να ήμουν από την έξω πλευρά! Μου αρέσει το νερό , οι κύκνοι, οι βαρκούλες που αν φυσήξει χορεύουν ρυθμικά… “Θείε…μου μυρίζει καλαμπόκι!” Λιχούδω από μικρή… “Εμένα δεν μου μυρίζει.Ιδέα σου είναι!” Απορώ γιατί είναι καλοφαγάς. “Εμένα μου μυρίζει όμως…” επίμονη από μικρή. Καμία απάντηση. Περπατάμε για αρκετή ώρα στην παραλία ωσπου σε...

Exo akoma na kano polla

on Απρ 18, 2021 in Φιλοξενούμενοι | 0 comments

exo akoma na kano pola   katestrepsa ala ksanaeftiaksa tis petres, eriksa ta douvaria eftiaksa kainourgies pories xaraksa kainourgia epipla xromatisa tous tixous me ta pio omorfa xromata pistevo toso stin alagi pou berdevete to parelthon enos xorou me to ti itan kai ti egine ftiaxno tin alagi pou xoraei anthropous xoraei i agapi xorane ta lathoi mou mazi me ta dika tous elpizo stin ekseliksi pou mazi boroume na xaroume stin idea pou kapia stigmi ginete pragmatikotita me to mikrotero i to megalitero kostos pou eine o xronos viazome gia aftin tin ekseliksi opou miazei na mou xamogelaei otan prospatho na tin oriso me mia akoma grami pistevo oti boro na ftaso me mia akoma pinelia na xromatiso me ena akoma xamogelo na prospathiso ma na petixo kseklidonete epitelous afti i filaki opou ftiaxtike giro mas ala emiaze pos itan panta ekei as aniksoume ta ftera mas prospathotas na petaksoume...