Είμαστε όλοι φυτεμένοι σε έναν κήπο μοιράζοντας το χώμα, τα όνειρα,τις ιδέες. Λιπόψυχο στην ιδέα ενός τρένου που σταματάει στον σταθμό του τέλους. Ένα χάρτινο λευκό τριαντάφυλλο είναι το εγώ,ποτίζουμε με όνειρα που γεννάει η ψυχή πολλές φορές το μυαλό.Ένα συνεχόμενο βουητό υπάρχει στον νου, υπεισέρχομαι σε μέρη που έχει κενό ακούγοντας ότι υπάρχει μια κοινωνία.

 

Μία μητέρα ιδεών είναι η καθημερινή σκέψη μας. Ποτίζουμε το λουλούδι πολλές φορές με ψέματα.Τα ρακένδυτα λουλούδια πήγασαν από φτωχούς, τα όμορφα είναι από τους εμπαθείς. Το χαρτί δεν είναι για βρώση, απλά ξεκινούσε σαν συνήθεια του μυαλού, με την αμετροέπεια τον ιδεών στην ανάγκη να απλοποιηθεί η καθημερινότητα.

 

Το απλό πάντα είναι το πιο δύσκολο να μετριάσεις μια ισορροπία σε μισογεμισμένα ποτήρια.

 

Τυλιγμένο στα χάρτινα λουλούδια βρίσκεται πάντα ένα γράμμα , είναι τα μυστικά του καθενός. Θέλοντας ή μη πρέπει να ξετυλιχθούν κατεστρέφοντας το σχήμα για να διαβάσεις την αλήθεια.

 

Χαρτοπετσέτα λευκή,σκουπίσαμε τα λάθη μεταλλάσσοντας την σε λουλούδι.

 

Όλα τα κενά γεμίζουν με μια λέξη, ‘’νείρομαι’. Κάποια υπερχειλίζουν, άλλα ισορροπούν στην ικανότητα να ελέγχουν τα συναισθήματα. Υπάρχουν κουβαλητές που μεταμφιέζονται σε καταρράχτες σηκώνουν λουλούδια και μέσα τους τα εμφωλεύουν αφού γίνουν στάχτες.

Αν υπήρχαν ράγες ,που είχαν προορισμούς για τον καθένα, δεν θα ερωτευόμασταν κανέναν.

 

Σε μια ζοφερή ζωή γεννηθήκαμε εμείς, το θάλλος μας είναι ετοιμόρροπο. Αυτός που είναι ιλαρός μοιάζει με τρελός, δεν τον αγγίζει η μοίρα βρίσκεται στην απόλυτη ηρεμία, καιροφυλακτεί και δρα στα προβλήματα πάντα σαγηνευτικά.Η αμετροέπεια έχει μια συνέπεια,να ενθουσιάζουν το κοινό κάνοντας εσένα πιο φτωχό.

 

 

Γρηγόρης Τσαλκιτζίδης

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *