Google PlusFacebookTwitter

Το παράθυρο κλειστό

Στις Ιούλ 11, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | 2 σχόλια

«Κοιτάξτε, αν είναι να πάτε Ζάκυνθο, να πάτε στο Ναυάγιο. Την πιο γνωστή παραλία του νησιού. « Κατά τα άλλα η Ζάκυνθος δεν έχει αυτό το κάτι που λέμε. Μόνο φυσικά κάλλη. Δεν είναι αυτό αρκετό; Τίποτα δε σώθηκε που να θυμίζει τα παλιά. Λίγα πράματα στα μουσεία. Κάτι χειρόγραφα, κάτι εικόνες, λίγα ρούχα, ένας κορμός ελιάς. Τα άλλα κάηκαν, καταστράφηκαν το ’53. Και δεν πάμε; 20 ευρώ το άτομο η κρουαζιέρα για τις Γαλάζιες Σπηλιές και το Ναυάγιο. Ήταν να πάμε Δευτέρα. Βγήκε ένας αέρας . . . Το κύμα θεώρατο. Ακυρώθηκε. Πήγαμε Τρίτη. Οι μούτσοι και ‘μείς, οι μόνοι Έλληνες στο πλοίο. Οι υπόλοιποι Άγγλοι. Ξεκινάμε. Με ήλιο κι άνεμο καλό. Από τα ηχεία ακούμε ζορμπά, ψαροπούλα, εφτά νάνους και τέτοια. Οι ξένοι έπιναν μπύρες, πασαλείβονταν αντηλιακά, έβγαζαν σέλφι. Άιντε και φτάνουμε στον Άι Νικόλα. Στα ανοιχτά. Αέρας τρελός. Κουνάει. Κύματα όργια. Να γραπωνόμαστε όρθιοι από τα κάγκελα...

Κάτω από τον απορροφητήρα

Στις Ιούν 30, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Βράζω μακαρόνια και ακούω κάτω από τον απορροφητήρα: Ό,τι δε γίνεται, δε γίνεται για δύο λόγους. Πρώτον γιατί εμείς οι ίδιοι δεν το θέλουμε να γίνει κατά βάθος βάθος βάθος κι έτσι δεν το επιτρέπουμε να έρθει στη ζωή μας. Και δεύτερον γιατί δεν πρέπει να συμβεί. Νά η εξήγηση που έψαχνα τόσα χρόνια μέχρι και πριν από λίγο! Όταν ο στόχος έμενε πάντα λειψός. Όταν αυτό που έβαζα στο μυαλό μου δεν το έβλεπα ποτέ μπροστά μου-ούτε καν από μακριά. Όταν ένιωθα η μόνη γκαντέμα ολόκληρου του πλανήτη πασαλειμμένη με φτύματα και φλέματα κάποιου αγνώστου φυματικού, που με πέρασε για πλακάκι πεζοδρομίου χχχχούυυ φτού και δώσε. Υπάρχω εγώ. Και κάπως έτσι, τι να κάνω; Θα γελάω περισσότερο. Γιατί καμιά φορά δε φταίω μόνο εγώ που δε γίνεται κάτι. Υπάρχουν τόοοοοοσοι άλλοι αστάθμητοι παράγοντες σαν τον προαστιακό, που άλλες ώρες λέει και άλλες ώρες περνάει. Υπομονή. Ό,τι είναι να ρθει, θα ‘ρθει....

6 ιστορίες των capital controls

Στις Δεκ 14, 2016 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Προ-ιστορία των ΑΤΜ Και είπαμε και μεις να φύγουμε να πάμε αλλού. Στο δρόμο μας συναντήσαμε πολλούς να φεύγουν, να πηγαίνουν αλλού. Οι δρόμοι μας ήταν διαφορετικοί. Εκείνοι έφευγαν, εμείς πηγαίναμε. Μόνο μερικοί ξένοι χαιρόντουσαν το γαλάζιο και τα λιόδεντρα. Και μεις που δεν είχαμε στον ήλιο μοίρα, τον ήλιο κυνηγούσαμε, να μην κρυφτεί, να μην χάσουμε τη μέρα. Όνειρό μας ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Και όταν πεινάσαμε και βρήκαμε κάπου να χορτάσουμε την πείνα μας, είδαμε τι γίνεται. Το ΄χαμε συμφωνήσει, χωρίς καν να το συμφωνήσουμε. Χωρίς κινητά, χωρίς τηλεόραση, χωρίς σύνδεση στο ίντερνετ, χωρίς πολλά πολλά με τρίτους. Αυτό το σαβ/κυριακο θα ταν αφιερωμένο στο καλοκαίρι. «Κλειστές οι τράπεζες», διαβάσαμε σε μια τηλεόραση που έπαιζε χωρίς κανέναν τηλεθεατή μπροστά της- μάλλον ήταν για τους ασθενείς και τους οδοιπόρους. Και ΄γω που είχα κάτι ψίχουλα πάνω μου, ήθελα λίγα ακόμα. Την...

4 Ιστορίες μάχης των δύο φύλων

Στις Δεκ 11, 2016 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Ιστορία γένους θηλυκού Η απάντηση στο τι θέλουν οι γυναίκες είναι ή παπούτσια ή τζιν ή μπλούζα ή μπουφάν ή φόρεμα ή φούστα ή πουκάμισο ή καλλυντικά ή άρωμα ή τσάντα ή κοσμήματα ή αρώματα ή γλυκά ή φιλιά ή αγκαλιές ή χάδια ή . . . ή . . .  ή όλα αυτά και άλλα ακόμα!   Ιστορία πέρα για πέρα αληθινή Στις γυναίκες αρέσουν όλα τα φανταστικά πλάσματα. Δράκοι, μονόκεροι, γοργόνες, ιππότες, μεγάλα πέη κτλ.   Ιστορία γένους αρσενικού Οι άντρες θέλουν καλό φαΐ και ησυχία.   Ιστορία φύλων Στον πλανήτη ‘Α(ντρες) οι άνθρωποι ζουν σε σπηλιές. Στον πλανήτη Γ(υναίκες) οι άνθρωποι ζουν σε πάνελ. Πότε πότε συναντιούνται στο πάρκο.   Ελένη Γκόρα        ...

Patras events-Σελίδες ημερολογίου, μισθός σχωρέστον

Στις Δεκ 7, 2016 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

7-12-2016 Όσο σκέφτομαι τι έπαθα πριν λίγες μέρες, τόσο μ΄ ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και κοντεύω να εκραγώ απ΄ τα νεύρα. Ρε παιδί μου να σου λέει ο άλλος, έλα η δουλειά είναι καλή, έχει ψωμί. Τέτοια απλοχεριά, σκέφτηκα, εξαιρετικά σπάνια. Λέω μήπως και έχει κάποιου είδους διαστροφή και πάει αντίθετα από την εποχή. Οπότε πάω και ‘γω και στρώνομαι στη δουλειά. Δε σηκώνω κεφάλι. Με πιάνει και αυτή η τελειομανία μου και αγχώνομαι να τα κάνω όλα γρήγορα, σωστά και αποτελεσματικά. Μέχρι και στο σπίτι συνέχιζα. Και η αλήθεια είναι ότι είχα δημιουργήσει πολύ καλές εντυπώσεις και μου ανέθετε κι άλλες δουλειές. Και γω τις έκανα. Τόσο απλά και ωραία. Κι άλλο τόσο δημιουργούσα μία μαγεία. Η μαγεία χάλασε ώσπου ρώτησα, πότε θα πληρωθώ. Ήταν μία ηλίθια ερώτηση. Τόσο ηλίθια που εκνευρίστηκε. Και ‘γω δεν μπορώ να καταλάβω πώς μου ξέφυγε αυτή η ερώτηση. Αλλά νά είναι απ΄αυτά που τα...