Google PlusFacebookTwitter

Αθήνα, 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νέου Παιδαγωγού-«Σελίδες ημερολογίου»: Ένα διδακτικό σενάριο Βιωματικού Εργαστηρίου Δημιουργικής Γραφής ενηλίκων στην άτυπη εκπαίδευση

Στις Απρ 29, 2018 στην κατηγορία galleRies | χωρίς σχόλια

Το Σάββατο 28 Απριλίου 2018 και ώρα 17:00-20:00 κατά τη διεξαγωγή του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου του Νέου Παιδαγωγού πραγματοποιήθηκε στο Ευγενίδειο Ίδρυμα και συγκεκριμένα στην αίθουσα «Περιστύλιο» η παρουσίαση της εισήγησης «Σελίδες ημερολογίου»: Ένα διδακτικό σενάριο Διαβάστε Περισσότερα

Ο κλέφτης

Στις Ιούν 7, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

«Σελίδες ημερολογίου», έγραφε τούτη φορά η πρόσκληση. Σκέφτομαι, τέτοιες αποδράσεις είναι τροφή, ανάγκη, δεν τις χάνεις. Κατεβαίνεις καμιά δεκαριά σκαλιά και βουτάς σε μια θάλασσα συναισθημάτων. Σωρό όλα στο μυαλό. Θα πάω, να γράψω τούτο, κείνο και τ’ άλλο. Να γράψω τι είναι ο χρόνος, στην άμμο. Ρωτώ αν προλαβαίνω, με κοιτά, διαβάζω το βλέμμα, «προλαβαίνεις», σαν να΄χει δίκιο, ακόμα είναι αρχή. Παίρνω βαθιά ανάσα, βουτάω. Βουτάνε όλοι. Η παραλία γεμίζει παιδιά. Βγαίνουμε, μαζευόμαστε σε κύκλο. Το παιχνίδι αρχίζει… Γράφω: «Στιγμές είναι ο χρόνος, ένα κουβάρι αναμνήσεις, λύπες, χαρές, λαχτάρες. Αυτός ο αλήτης, κλέβει στιγμές από το μέλλον και τις στοιβάζει στο παρελθόν». Κοιτάζω το ρολόι «ας μη φύγει πάλι». Δεν προλαβαίνω τη σκέψη. Βλέπω να ανεβαίνει τις σκάλες. Μένω πίσω. Σελίδες ημερολογίου από ζωές παιδιών. Πολύχρωμες σελίδες με απουσία μαύρου. Δρόμος με χρώματα Ίριδας απλώνεται...

Από καρδιάς Χρήστος Τούβε

Στις Μαΐ 12, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες, Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Ο Χρήστος Τούβε κατάγεται από τη Θεσσαλονίκη και παρουσιάζει την πρώτη του συγγραφική δουλειά. Είναι κάτοχος πτυχίων Λογιστικής, Managment και Μεταπτυχιακού Διπλώματος MBA στην Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έχει κάνει αυτό-έκδοση του βιβλίου του, το οποίο έχει αγκαλιαστεί από το αναγνωστικό κοινό και στην Ελλάδα κυκλοφορεί με τη Γ’ έκδοση στο εξώφυλλο, ενώ μέσω του Παγκόσμιου site Amazon κυκλοφορεί σε 63 χώρες του εξωτερικού.Την επίσημη σελίδα του στο Facebook ως Συγγραφέας την παρακολουθούν περισσότεροι από 21.000 άνθρωποι σε διάστημα σχεδόν δύο ετών, ενώ στις παρουσιάσεις που γίνονται ανά την Ελλάδα, έχει κάνει εντύπωση η διαφορετική και θεατρικού τύπου παρουσίαση.Το βιβλίο πραγματεύεται τη σχέση ενός παιδιού μ’ ένα παππού και δείχνει την γέννηση, εξέλιξη και ωρίμανση μίας σχέσης ζωής.Είναι ένα εγχειρίδιο ζωής μυθιστορηματικού τύπου με πολλά στοιχεία ψυχολογίας και είναι...

Σώμανους

Στις Μαΐ 6, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

  Σήμερα νιώθω ότι ακροβατώ ανάμεσα στην ελαφρότητα της ανεμελιάς και τον πανικό του άγχους. Αυτή η αμφιθυμικά διάθεση με βασανίζει από τα πρώτα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής. Μία κακοπροαίρετη παρατήρηση είναι αρκετή για να με ρίξει στα πατώματα. Ένα ζεστό χαμόγελο αρκεί για να με καθησυχάσει. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γκρι σαν το Άργος. Υπάρχουν και άτομα δροσερά σαν το Ναύπλιο· και η απόσταση Άργους- Ναυπλίου μόλις 10 ψωροχιλιόμετρα. Προσδοκώ τη μετριοπάθεια, τη μέση λύση, την ομοιοστασία, το σώμανους-λέξη που χρησιμοποιούν οι δάσκαλοι του Ζεν για να αποβάλλουν τον διαχωρισμό ανάμεσα στα δύο συνθετικά. Ωστόσο, είμαι σε θέση να κατανοώ την προέλευση της ανισορροπίας μου. Από την προεφηβεία μου μέχρι και την ενηλικίωση μου, ο πατέρας μου πιπίλιζε ανελέητα το μυαλό μου με στόχους. Στόχους που εκείνος δεν πραγμάτωσε και πρόβαλε δίχως δισταγμό πάνω μου, στον γιο του. «Με ό,τι...

Θα μπορούσα να αρχίσω με το γνωστό «Αγαπημένο μου ημερολόγιο». . .

Στις Μαΐ 5, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Πάτρα , Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016. <<Θα μπορούσα να αρχίσω με το γνωστό  «Αγαπημένο μου ημερολόγιο». . . Δεν θα το κάνω, θα ήταν ψεύτικο. Αυτά τα ξεκαθαρίσαμε από τα μικρά μας, όταν πρωτογνωριστήκαμε, «θα είμαστε ειλικρινείς εδώ», έτσι είχαμε πει. Όταν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αγαπάς κανέναν και εγώ δεν αγαπώ τον εαυτό μου. Καιρό τώρα έχω παραιτηθεί, το έχεις καταλάβει, είμαι σίγουρος. Κύριος λόγος ο κλειστός χαρακτήρας. Κλείνομαι εντός και παλεύω να βρω αυτό που δεν υπάρχει. Γλιστράω σε κάθε τικ – τακ, απομακρύνομαι , χάνομαι. Προοικονομώ την κατάληξη, την προβάλλω στο παρόν. Η εικόνα άρχισε να γίνεται συνήθεια. Oικεία. Ένας μοναχικός και μελαγχολικός χαρακτήρας, κλειστός σα στρείδι. Αυτό ήμουν πάντα. Όσο ακούγονταν γλυκιές φωνούλες γύρω μου, δεν με άφηναν να βουλιάξω, με κρατούσαν στην επιφάνεια. Οι φωνούλες αυτές σιγά – σιγά άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους,...