Google PlusFacebookTwitter

Απονευρωμένο δόντι

Στις Μαρ 22, 2018 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Κανένας δεν γεννιέται για να ζει μόνος έρχονται οι στιγμές που αγαπάς δένεσαι, ζεις  για κάποιον άλλον ξεγελώντας τους τρίτους τα δυο σώματα γίνονται ένα ανθίζουν τα λουλούδια στη ψυχή πηγάζουν ρίζες που ενώνουν τους δυο περνιόμαστε για τρελοί μόνο που το αφήνουμε να συμβεί ξημερώνει η σκέψη, η λογική κάτι πάει λίγο στραβά είναι τα λάθη που γίνονται και αυτά ξεκινάει η αποχώρηση ένας από τους δυο πολλές φορες ξεχνάει να ποτίσει τη σχέση τη ψυχή το κρύο να ηρεμήσει το μετά σημάνει το θάνατο σαν απονευρωμένο δόντι μένει εκεί έχει γραφτεί στην ιστορία κόπηκε χάθηκε έσπασε η στιγμή χωρίς τις ρίζες τώρα προσπαθεί να ζεί φυσάει ο γεροχρόνος τις στάχτες για να βγεί η αλήθεια στο τέλος συγχωρεί θέατρο τρομαχτικό μια φορά και έναν καιρό ήταν μαζί το παραμύθι έπαψε να διαρκεί πάντα ένας από τους δυο μένει λίγο πίσω να γευτεί πως ήταν τότε να μυρίσει την γλυκιά μυρωδιά αναπολεί πόσο τρυφερά ήταν...

Μαθαίνω

Στις Μαρ 21, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

κάθε μέρα μου δείχνεις τον τρόπο κι όταν δεν τα καταφέρνω μου χαμογελάς κι όταν στεναχωριέμαι μου κάνεις μια αγκαλιά μου θύμησες πώς είναι να μαθαίνω από την αρχή σαν να βγήκα τώρα απ΄ την κοιλιά της μάνας μου συγνώμη σου ζητώ που χάνω τη δυνάμή μου καμιά φορά οι λέξεις είναι άχρηστες μάτια μέσα στα μάτια αρκούν καταλαβαίνουν   (για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης που μας πέρασε και ήταν αφιερωμένη στο παιδί)                                                             Ελένη...

Οι Κυριακές

Στις Ιαν 21, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Τι γρήγορα που περνάνε οι Κυριακές αχ και να χιόνιζε λιγάκι να ‘χε πετρέλαιο το καλοριφέρ τα γλυκά να μην τέλειωναν ποτέ κι η ζυγαριά να πήγαινε μόνο πίσω να ‘μασταν όλη μέρα αγκαλιά να κοιτάμε το ταβάνι κι αύριο να μη μας ένοιαζε       Ελένη...

Αλήθειες και ψέματα μόνο

Στις Νοέ 11, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  είμαστε οι αλήθειες που δε λέμε τα ψέματα που ντυθήκαμε το αίμα της ομίχλης σ΄ ένα κοφτερό δόντι η αγάπη τα πόδια στη γλώσσα του σκύλου στο στόμα του σκύλου η αλήθεια μές τον κύκλο το ψέμα το ίδιο         Ελένη...

«Έλεν»

Στις Νοέ 4, 2017 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Είμαι αυτή που ψάχνει για το σήμερα Αγαπώ το σήμερα Το σπίτι μου, τα όνειρά μου, το ντουλάπι μου, εμένα Η μέρα μου θα ήταν καλύτερη, αν δεν έχωναν τη μύτη τους οι άλλοι στα πράματά μου. Είναι αυτό που λέω* Έβγαλε κι η μύγα κώλο. Τίποτα δεν είναι χειρότερο από την ανθρώπινη βλακεία, τη σύγκριση Τους βλάκες θα τους γνωρίσεις είναι εύκολο Πληγώνουν για να μην αισθάνονται πληγωμένοι Να’  ναι καλά εκεί που είναι και γω θα ‘μαι ακόμα καλύτερα.     * Πώς Χαρίζεις Φως Ακόμα  δεν ξέρω Όμως δε με νοιάζει Καθόλου               Ελένη Γκόρα...