Google PlusFacebookTwitter

Ο ηλίθιος του χορού

Στις Νοέ 28, 2018 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Ως γνωστόν έναν ηλίθιο μπορεί να τον συναντήσεις παντού. Παραδείγματος χάριν σε μια χοροεσπερίδα. Ήταν Σάββατο-θυμάμαι- είχα ντυθεί, μακιγιαριστεί και ήμουν έτοιμη να πάω στην χοροεσπερίδα. Εξεπλάγην που είχα βγει από το δίλημμα, σχετικά γρήγορα, για το τι ρούχα θα βάλω. Φόρεσα ένα ωραίο φόρεμα κοντό και δυο καλσόν για να αντέξω το κρύο και ψηλές μαύρες μπότες. Έβαλα το παλτό μου, έριξα μέσα στην τσάντα κλειδιά, κινητό, πορτοφόλι, κραγιόν και τα παπούτσια για τον χορό και ξεκίνησα. Έφτασα· είχε χαμηλό φωτισμό και ζέστη ατμόσφαιρα. Δεν είχε αρκετό κόσμο. Είχα πάει και σχετικά νωρίς (καταραμένο άγχος) και κάθισα σε ένα τραπεζι μόνη μου, έβγαλα τις μπότες και έβαλα τα παπούτσια του χορού. Άρχισε να γεμίζει κόσμο καθώς περνούσε η ώρα. Μετά το πέρας δυο ωρών και αφού είχα χορέψει αρκετά, είχα πιει και δυο ποτά, αποφάσισα να φύγω. Έβαλα και πάλι τις μπότες μου και πριν βάλω το παλτό μου,...

Parts Patras Arts, Ζουν ανάμεσά μας-Η δικτατορία των ηλιθίων,Βιωματικό Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής για ενήλικες, 24 Νοεμβρίου 2018

Στις Νοέ 25, 2018 στην κατηγορία galleRies | χωρίς σχόλια

Το Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2018 και ώρα 17:30-20:30 πραγματοποιήθηκε στο Parts Patras Arts το Βιωματικό Εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής με θέμα: «Ζουν ανάμεσά μας-Η δικτατορία των ηλιθίων.» Ήταν ένα απόγευμα γεμάτο φιλοσοφική συζήτηση. Μουτζουρώσαμε τα χαρτιά μας και ξεκινή Διαβάστε Περισσότερα

Το εισιτήριο!

Στις Νοέ 25, 2018 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

  Πριν δυο χρόνια περίπου μετά από μια κουραστική ημέρα στο Πανεπιστήμιο, μπήκα στο λεωφορείο. Αν και είχε πολύ κόσμο μέσα, βρήκα μία θέση πίσω-πίσω για να καθίσω. Σε λίγη ώρα μπήκε μέσα ο ελεγκτής. Ένας άνδρας προχωρημένης ηλικίας, απεριποίητος και αρκετά βρόμικος. Πάντα αεικίνητος μέσα στο λεωφορεί. Με δολοφονικό βλέμμα έτοιμο να πιάσει τον επίδοξο παραβάτη, αυτόν που δεν θα έχει πάνω του το εισιτήριό του. Μόλις συνέβαινε αυτό, ήθελες να κλείσεις τα αφτιά σου απ’ τις φωνές του και την όλη φασαρία. Κάποτε τα έβαλε με μια κοπέλα που δεν είχε εισιτήριο. Σταμάτησε να της φωνάζει μόνο όταν κατάλαβε ότι δικαιούνταν δωρεάν μετακίνηση επειδή ήταν πολύτεκνη. Του έδειξε την κάρτα της και ηρέμησε. Είναι υπερβολικός και αγενής, είχα σκεφτεί τότε . . . Μια άλλη φορά καθώς περνούσε απ΄ όλους και έσκιζε τα εισιτήρια τους στη μέση, πέρασε κι από μένα. -Το εισιτήριο, μου είπε. Του το...

Ζουν ανάμεσά μας-Η δικτατορία των ηλιθίων

Στις Νοέ 18, 2018 στην κατηγορία ανακοινώσεις | χωρίς σχόλια

Το Parts Patras Arts διοργανώνει ένα βιωματικό εργαστήριο Δημιουργικής Γραφής με θέμα: «Ζουν ανάμεσά μας-Η δικτατορία των ηλιθίων». Σκοπός του εργαστηρίου είναι να μιλήσουμε για την πλοκή και να γράψουμε για γεγονότα, περιστατικά, επεισόδια και συγκρούσεις με πρωταγωνιστές τους ηλίθιους, που ξεπετάγονται από παντού. Όλοι στη ζωή μας έχουμε συναντήσει έναν ηλίθιο. Όλοι έχουμε έρθει αντιμέτωποι με την ηλιθιότητα. Ιστορίες πολύπλοκες το Σάββατο 24 Νοεμβρίου και ώρα 17:30-20:30 στο Parts PatrasArts!   Ζουν ανάμεσά μας Βρίσκομαι στην Κοζάνη. Ήρθα για λίγες μέρες. Κάνει κρύο πολύ. Έχω την αίσθηση ότι θα ρίξει καμιά νιφάδα, κι αυτήν ολοένα το μετανιώνει και γίνεται σταγόνα. Ήρθα με κοντομάνικο, θα φύγω με πουλόβερ. Κάθομαι σε μία πολυθρόνα δίπλα απ΄ το καλοριφέρ. Έχω ριγμένη στα πόδια μου μία καρό κουβέρτα, κρατάω μία κούπα κακάο και βλέπω τη θέα, έτσι όπως απλώνεται μπροστά μου. Τον γκρίζο...

Ζουν ανάμεσά μας

Στις Νοέ 16, 2018 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Βρίσκομαι στην Κοζάνη. Ήρθα για λίγες μέρες. Κάνει κρύο πολύ. Έχω την αίσθηση ότι θα ρίξει καμιά νιφάδα, κι αυτήν ολοένα το μετανιώνει και γίνεται σταγόνα. Ήρθα με κοντομάνικο, θα φύγω με πουλόβερ. Κάθομαι σε μία πολυθρόνα δίπλα απ΄ το καλοριφέρ. Έχω ριγμένη στα πόδια μου μία καρό κουβέρτα, κρατάω μία κούπα κακάο και βλέπω τη θέα, έτσι όπως απλώνεται μπροστά μου. Τον γκρίζο ουρανό, τις δυο καρακάξες στο μπαλκόνι, τις κεραμιδί στέγες των σπιτιών, τα πορτοκαλί φύλλα των δέντρων, τα βουνά. Σκέφτομαι πόσο πολύτιμο πράγμα στη ζωή είναι η ηρεμία. Κλείνω τα μάτια και απολαμβάνω για λίγο την ησυχία. Λέω αυτά είναι! Κι ύστερα αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που μου χαλάει την ηρεμία. Δεν είναι η πρώτη φορά που το σκέφτομαι. Όσες φορές κι αν το σκέφτηκα, στο ίδιο πάντα συμπέρασμα κατέληξα. Είναι πάρα πολύ απλό. Όποτε ένιωσα ένα μπέρδεμα, ένα μπλέξιμο, μια σύγχυση, μια αηδία, ένα έως και χίλια νεύρα,...