Google PlusFacebookTwitter

Ο ναύτης

Στις Δεκ 11, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Όταν ήμουν μικρή – όχι πως τώρα μεγάλωσα και πολύ, μόλις 45 χρόνια, άλλο που η κόρη μου λέει πως είμαι 35 εδώ και δύο χρόνια, παρακαλώ- λοιπόν, όταν ήμουν μικρή και με ρωτούσαν τι θέλω να γίνω σαν μεγαλώσω, έλεγα ναύτης. Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά μέσα στο παιδικό μου το μυαλό, το επάγγελμα του ναύτη είχε κάτι μαγικό, είχε δύναμη, αξιοσύνη, ανδρεία – μεγάλωσα, βλέπετε, σε μια πατριαρχική οικογένεια, όπου ο πατέρας- αρχηγός όριζε και καθόριζε- επανέρχομαι, είχε ανδρεία, θάρρος και ταξίδια. Πολλά ταξίδια… μαγικά ταξίδια, ταξίδια στην άκρη της γης και πάλι πίσω. Όταν μεγάλωσα λιγάκι, ταξίδεψα και του λόγου μου. Για την ακρίβεια πέρασα το Ρίο-Αντίρριο, με το καράβι, παρακαλώ και εκεί σ΄ εκείνον τον σκυλοπνίχτη –  να δεις πως το λέγανε: Παναγιά η Τρυπητή, Κανάρης… δεν θυμάμαι- είδα μπροστά μου, ολοζώντανο, τ΄ όνειρό μου. Ήταν ένας ναύτης, γύρω στα -άντα του. Ξανθός,...

Άρχισαν τα όργανα

Στις Νοέ 14, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

                Είμαι ευτυχισμένη! Έφαγα τηγανητά αυγά με τηγανητές πατάτες και σαλάτα! Απόλαυση! Ποιος λέει ότι παχαίνουν; Φήμες των ανταγωνιστών. Να είμαστε όλοι αδύνατοι και γυμνασμένοι. Άσε μας κουκλίτσα μου!Προχθές το βράδυ γύρισα σπίτι στη μιάμιση. Το απόγευμα ξεκίνησα με καφέ. Έχω κόσμο να δω ακόμα! Έχω και γω το κοινό μου . . . Μετά εξετάσεις οστικής πυκνότητας. Ευτυχώς, όλα καλά! Να πάρω και τη βαλίτσα μου, που ένας καλός άνθρωπος έφτιαξε το χερούλι. Να είμαι έτοιμη για ταξίδια. Αφρική, Αμερική, Ασία! Μετά από περιπλάνηση στους δρόμους της αγαπημένης μου πόλης έφτασα στο τέρμα της Αγίου Νικολάου. Μου τηλεφώνησαν και μου είπαν: Πάμε γλυκάνισο; Έχει ζωντανή μουσική! Επειδή είμαι καλός άνθρωπος-λιτός και απέριττος- συμφώνησα.Πήρα την ανακατώστρα και ένα πήλινο. Ήπια και μια Άλφα, γιατί είμαι και η πρώτη!Μετά άρχισαν τα όργανα, παλιά λαϊκά...

Ξεκαθαρίσματα

Στις Νοέ 12, 2017 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

  Ήταν Δευτέρα απόγευμα και ήθελα πάρα πολύ να του μιλήσω. Του έστειλα μήνυμα. Μου φάνηκε απόμακρος. Μου είπε ότι ήθελε να σταματήσουμε να μιλάμε. Εκείνη τη στιγμή ήθελα να κλάψω. Δεν κατάλαβα το γιατί. Ίσως είχα κάνει κάτι που τον πείραξε και -ως συνήθως-δεν το κατάλαβα. Τον ρώτησα γιατί. Οι απαντήσεις του μου φαινόταν πολύ ασαφείς. «Μου τρώει πολύ χρόνο η συνομιλία μαζί σου, δεν έχω χρόνο λόγω δουλειάς» κ.α. Κατάλαβα ότι κάτι δε μου έλεγε και νευρίασα. Ήθελα να βάλω τα κλάματα. Δυστυχώς, δεν τα καταφέρνω με τη ματαίωση-απόρριψη. Ήθελα εξήγηση, ήθελα αλήθεια. Δε με έπειθαν οι απαντήσεις για έλλειψη χρόνου και τέτοιες βλακείες. Θεώρησα ότι με περνάει για χαζή. Τον πίεσα. Τελικά, μου είπε την αλήθεια. Είχε ένα πρόβλημα, προσωπικής φύσεως, που δεν ήθελε να το μοιρατσεί μαζί μου. Το σεβάστηκα, αν και με πείραξε λίγο, όμως ήταν η επιθυμία του. Σταματήσαμε να στέλνουμε μηνύματα. Πήγα...

Parts Patras Arts, Αλήθειες και ψέματα μόνο-Βιωματικό Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής για ενήλικες, 11 Νοεμβρίου 2017

Στις Νοέ 12, 2017 στην κατηγορία galleRies | χωρίς σχόλια

Το Σάββατο 11 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 17:30-20:30 πραγματοποιήθηκε το Βιωματικό Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής στο καλλιτεχνικό εργαστήρι Parts Patras Arts με θέμα: «Αλήθειες και ψέματα μόνο». Ήταν ένα εργαστήρι για τον αυτοβιογραφικό λόγο. Μοιραστήκαμε εικόνες, στιγμές, Διαβάστε Περισσότερα