Google PlusFacebookTwitter

#together, τχ. 38ο, Η Ελένη και…ο γάμος της παιδικής μου φίλης

Στις Ιούλ 3, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Στο Δημοτικό μαζί. Είχε μακριά μαύρα μαλλιά και πράσινα μάτια. Δέρμα μελαμψό και λεπτά άκρα. Ακόμα θυμάμαι τα πάρτι στο σπίτι της πάνω απ΄ την παλιά «Ρεζέρβα». Τον ξύλινο τρυποκάρυδο έξω από την πόρτα του παιδικού της δωματίου, την ταινία «Φλάμπερ» στο βίντεο και το καλύτερο• την κόκα κόλα στο ψυγείο!  Στο Γυμνάσιο χωρίσαμε. Εγώ πήγα στο Βαλταδώρειο και ‘κείνη στο Πειραματικό. Είχαμε κοινές φίλες. Στο Λύκειο βρεθήκαμε ξανά. Για τη ζωή μας στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν έχει ουσία να γράψω και πολλά. Σχολείο, φροντιστήριο, διάβασμα-ξέρεις πώς πάει. Αυτά τα χρόνια δεν μας λείπουν καθόλου μα καθόλου όμως! Ύστερα δώσαμε Πανελλήνιες. Περάσαμε στην ίδια πόλη και μέναμε στην ίδια γειτονιά. Ξενύχτια, κακό, ιστορίες στις παλιές καλές εποχές χωρίς ΔΝΤ και μνημόνια. Και μετά τη φοιτητική ζωή ο επαναπατρισμός. Άχαρος, βίαιος, άγαρμπος. Άντε να μάθεις να ζεις πάλι με τους γονείς σου και...

Ξενάγηση στο Rainbow Warrior

Στις Ιούν 19, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Το Rainbow Warrior έπιασε λιμάνι και εμείς δεν είχαμε παρά να το επισκεφτούμε και να ενημερωθούμε για τις δράσεις του. Το απόγευμα της Τρίτης πήγαμε στο μόλο της Αγίου Νικολάου για να δούμε από κοντά το πλοίο της Greenpeace. Ένας εθελοντής της οργάνωσης μας υποδέχτηκε για να μας μιλήσε για το Rainbow Warrior. Αφού μας καλωσόρισε, ανεβήκαμε στο κατάστρωμα για να ξεκινήσει η ξενάγησή μας. Εκεί μάθαμε ότι το Rainbow Warrior είναι το τρίτο πλοίο της Greenpeace και το μοναδικό που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε αποκλειστικά για την οργάνωση. Είναι φιλικό προς το περιβάλλον και πλέει με τη δύναμη του ανέμου. Όταν οι περιστάσεις και οι συνθήκες το απαιτούν στο κατάστρωμά του μπορεί να προσγειωθεί και ελικόπτερο. Στην πρύμνη του φέρει ολλανδική σημαία, ενώ στον κύριο ιστό του ελληνική. Στο πλήρωμά του δουλεύουν άνθρωποι απ΄ όλον τον κόσμο.   Στη συνέχεια, περάσαμε στο μεσόστεγο ή...

Μονοήμερη εκδρομή

Στις Ιούν 16, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Σε Αρχαία Κόρινθο, Ακροκόρινθο, Κόρινθο, Ισθμό και Λουτράκι Είναι ωραία να ξυπνάς πρωί και να ξέρεις ότι θα πας εκδρομή. Δεν είναι ανάγκη να είναι μακριά και να διαρκεί μέρες. Φτάνει να ξέρεις ότι η μέρα είναι αφιερωμένη στην εκδρομή. Πρώτη στάση στον Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου. Δεν προλάβαμε να κατεβούμε απ’ το αμάξι και οι εναπομείναντες κίονες από τον Ναό του Απόλλωνα μας καλούσαν να τους θαυμάσουμε από κοντά. Βέβαια, στο Μουσείο δεν θα έλεγα ότι εντυπωσιάστηκα από το πλήθος των ευρημάτων, διότι σίγουρα κλάπηκαν αρκετά κειμήλια και μόνο μερικά βρέθηκαν και επαναπατρίστηκαν. Τα ευρήματα με το περισσότερο ενδιαφέρον ήταν δύο πανύψηλοι κούροι, ένας αμφορέας που είχε μέσα του απολιθωμένα λέπια ψαριών και τα πήλινα ομοιώματα ποδιών, χεριών, αυτιών, βυζιών και ανδρικών μορίων, που αφιέρωναν οι άνθρωποι στο Ασκληπιείο. Κατά κύριο λόγο επισκέπτες ήταν ξένοι ηλικιωμένοι...

Παχύφυτα

Στις Ιούν 14, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Το καινούριο μου χόμπι λέγεται «μεταφύτευση παχύφυτων», που σημαίνει ότι αγοράζω σακούλες με χώμα και παχύφυτα και τα φυτεύω σε κούπες ή μπολ που έχουν σπάσει και δεν χρησιμοποιώ. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα με ενθουσιάσει τόσο το να μεταφέρω από τη μια γλάστρα στην άλλη μινιατούρες κακτάκια, αλόη και αγαύη. Και επειδή με έχει συνεπάρει τόσο πολύ αυτή η νέα μου ασχολία και επειδή βαριέμαι να περιμένω να τα αγοράσω ως την άλλη Τετάρτη που έχει λαϊκή στη γειτονιά, σήμερα έτσι όπως έκανα την πρωινή μου βόλτα, μπήκα σε ένα μαγαζί που πουλούσε φυτά για να ρωτήσω εάν υπάρχουν κουκλίστικα παχύφυτα. Ακολουθεί αυθεντικός διάλογος: -Γεια σας! Μία ερώτηση θα ήθελα να κάνω. Μήπως έχετε κακτάκια; -Τι; -Κακτάκια! -Τι; -Μικρούς κάκτους, κακτάκια. -Πες το πάλι; -Κακτάκια. -Γατάκια; Α, καλά, σκέφτομαι, θέλει να μου πουλήσει ό,τι έχει. Οπότε αφού προτιμάει να με κοροϊδέψει παρά να με εξυπηρετήσει, μπαίνω...

Γερατειά

Στις Ιούν 11, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Είναι μια γιαγιά στη γειτονιά κοντή, λεπτή με λίγα δόντια. Το σπίτι της μικρό και φτωχικό με μια αυλή με γλάστρες που βλέπει στα τυφλά ντουβάρια μιας οικοδομής. Ταΐζει τις γάτες, τα περιστέρια ακόμα κι ένα σκυλί, που εδώ και μερικούς μήνες εξαφανίστηκε, πέθανε δεν ξέρω… Η γιαγιά αυτή βάφει ξανθά τα αγορέ μαλλιά της, φοράει πολύχρωμες ρόμπες και πλαστικές ροζ παντόφλες. Πρωί -απόγευμα στρώνει μια κουρελού και κάθεται στο σκαλιά του σπιτιού της. Της αρέσει να την χαιρετάει ο κόσμος. Και γω λέω •γεια σου θεία! Παλιότερα της μιλούσα στον πληθυντικό. Γεια σας! Τι κάνετε; Καλημέρα σας! Έδειχνε να μην της αρέσει καθόλου. Για τη συγκεκριμένη γιαγιά ο πληθυντικός ίσως να μην σημαίνει κάτι. Πριν από λίγες μέρες έγινα μάρτυρας σε μια σκηνή, που λίγο πολύ όλοι έχουμε δει ή τουλάχιστον ξέρουμε ότι συμβαίνει. Ήταν γύρω στις 4. Την ώρα που οι εργάτες του Δήμου πλένουν και καθαρίζουν τον δρόμο...

Αγγούρια

Στις Ιούν 6, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Σήμερα τέσσερις φορές την χάζεψα τη λαϊκή και δεν την χόρτασα. Τέσσερις φορές την πήγα πάνω κάτω. Σε ώρες διαφορετικές. Και τις τέσσερις υπέροχη. Καλά, μην νομίζετε ότι είμαι καμιά τρελή και ‘χω καύλα με τη λαϊκή. Έτυχε. Παραγωγοί, έμποροι…η λαϊκή πλέον έχει τα πάντα. Από οδοντόβουρτσα μέχρι κωλόχαρτο. Και ξέρετε γιατί την πάω; Για την ατάκα. Πουλούσε ένας σήμερα κάτι αγγούρια που απ’ έξω έχουν αγκάθια και μέσα λίγο πιο χοντρά σπόρια.Τα ‘δινε ένα ευρώ τα έξι. Κι ο κόσμος τα προσπερνούσε.Τι να κάνει κι αυτός; Πατάει μια φωνή και λέει: -Καλέ, πάρτε τα, δεν είν’ κι ο Κούλης! Κι εννοείται πως τα πήρα. Σιγά μην άφηνα τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη. Πόσες φορές θα μου τύχει δημοσκόπηση μ’ αγγούρι; Ε, πόσες;           Ελένη...