Google PlusFacebookTwitter

Γύρισα τον χρόνο πίσω

Στις Ιαν 5, 2020 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Μια μέρα ένας διαδικτυακός φίλος αναρωτιόταν σε ένα post του·τι κάναμε όταν ήμασταν παιδιά για να κερδίσουμε χρήματα; Ποιο προϊόν ή ποια υπηρεσία δηλαδή, είχαμε καταφέρει να πουλήσουμε εκτός από το να λέμε τα κάλαντα; Στην Αμερική έλεγε, ότι πουλάνε λεμονάδα. Τη βρήκα πολύ εύστοχη την ερώτηση. Ίσως εξηγεί πολλά για το πνεύμα της οικονομίας και της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Της γενιάς μας, τουλάχιστον πλην ελαχίστων και φωτεινών εξαιρέσεων. Και επειδή τέτοιου είδους ερωτήσεις αναπτύσσουν/ εξάσκούν τη δημιουργική σκέψη και παίζουν σε εγχειρίδια δημιουργικής γραφής προσπάθησα να γυρίσω τον χρόνο πίσω και να θυμηθώ. Παρεμπιπτόντως στα σχόλια αναφέρθηκαν τα ημερολόγια και οι εφημερίδες, οπότε δεν θα τα συμπεριλάβω στη λίστα που έχω φτιάξει. 1.(προ) πώληση βαθμών τριμήνου. Μια καλή επίδοση στα μαθήματα έφερνε σίγουρο και εγγυημένο κέρδος. Με τα Μαθηματικά ποτέ δεν τα κατάφερα κι...

Καπουτσίνο με κολοκυθόζουμο

Στις Ιαν 3, 2020 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Δεν ξέρω τι είχε στο μυαλό του αυτός που το σκέφτηκε. Ειλικρινά ούτε και ‘γω όταν το παρήγγειλα. Όταν ήπια την πρώτη γουλιά μού ήρθε κάτι ανάμεσα στο να κλάψω και το να ξεράσω. Στη δεύτερη αισθανόμουν κάπως αηδιαστικότερα. Στην τρίτη έτοιμη ήμουν να πάρω μία σκούπα και να πετάξω. Στην τέταρτη μόνο η γυάλινη σφαίρα μου έλειπε. Βγήκε το μαγισσέ από μέσα μου. Γούρλωσα τα μάτια και χάθηκα. Σε όραμα βαθύ είδα εμένα, ανθρώπους να εξαφανίζονται, ανθρώπους να μου λένε αδύναμα ναι, μικρά ταξίδια, εμπόδια που φαινόντουσαν σαν χαρτόκουτα και μέσα τους είχανε τσιμέντο, άσπρα δωμάτια, ποτήρια με κρασί, πεζοδρόμια, σκέψεις άλλων μύχιες, απαντήσεις στα γιατί. Μα, καπουτσίνο με κολοκυθόζουμο; Είμαστε σοβαροί; Είχε και σαντιγί, αλλά είπα χωρίς. Αυτό βρήκα να ΒΓΑΛΩ; Νά πώς προβλέπεις το 2020 ούτε ζώδια ούτε τίποτα!     Καλή χρονιά! και μακριά από αηδίες…     Ελένη...

Ρεβεγιόν μετά τα τριάντα

Στις Δεκ 31, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Πριν καμιά δεκαριά χρόνια είχα πάρει μέρος σε έναν πόλεμο, που αν μη τι άλλο μου άφησε μερικά κουσούρια. Δεν πά να είχε χιόνι, πάγο, κάτω από το μηδέν, εγώ το ξώπλατο, τα αμάνικο, το κοντό το φόρεμα και το λεπτό το παλτό μαζί με ένα οχτάποντο γοβάκι τα χτυπούσα. Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά αυτό ήταν το dress code! Ό,τι και να έκανε.Τσικι τσίκι έφτανα εκεί που ήταν να πάω. Κρύωνα, γλιστρούσα, αλλά όλα κι όλα. Κι όχι μόνο εγώ. Σχεδόν όλα τα κορίτσια έτσι ντυνόμασταν. Ήταν κάτι σαν νόμος απαράβατος. Τώρα 31 Δεκεμβρίου και λίγο πριν τα 32, ανοίγω την ντουλάπα και δεν ξέρω ποιο πουλόβερ να πρωτοβάλω. ‘Ολα ωραία μου φαίνονται. Και μου λένε· τα πουλόβερ δεν είναι για ρεβεγιόν! Δεν είναι τα πουλόβερ για ρεβεγιόν; Ούτε έστω, τα ζιβάγκο; Κι έξω μόνο φυσάει. Και έχει πεσμένα φύλλα. Κίτρινα. Μερικά είναι και πράσινα. Ακόμη. Όχι, που νόμιζε η κλιματική αλλαγή, θα μου υποσκίαζε την...

Together, τχ 42, Η Ελένη και…το christmas tea

Στις Δεκ 27, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

    Πιάνει μια βροχή κι ένας αέρας δυνατός που το μόνο πράγμα που σκέφτηκα να κάνω ήταν να βρω κάπου να χωθώ.Το μπουφάν μου έσταζε και το αδιάβροχο ήταν ακόμα στη βαλίτσα. Και τι τύχη! Βρίσκω ένα μαγαζί που είχε ένα pre Christmas party. Η μουσική ήταν τέλεια, τα στολίδια μπόλικα, τα λαμπάκια αμέτρητα… Έσπρωξα την πόρτα και μπήκα. Οι γυναίκες φορούσαν φανταχτερά φορέματα κι οι άντρες καλοραμμένα κοστούμια. Ντράπηκα για το άσχημο πουλόβερ και το πολυκαιριασμένο τζιν μου. Όμως, τι πείραζε; Έπιασα μια γωνιά στο μπαρ και ένιωθα πολύ ευτυχισμένη. Τώρα τι να παραγγείλω; Απόγευμα ήταν, καφέ δεν είχα προλάβει να πιω, ήμουν κι από ταξίδι…Τι να έπαιρνα; Βλέπω τον κατάλογο και μου κάνει εντύπωση η ειδική λόγω των ημερών πρόταση. Λέω εδώ είμαστε! «One Christmas tea, please!» Και μου φέρνουν ένα διάφανο ποτήρι με ένα φακελάκι και μια τσαγιέρα με καυτό νερό. Ρίχνω το νερό στο...

Είναι οι Άγγλοι πειραχτήρια;

Στις Δεκ 14, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Γράφει στο μέτωπό μου έλα θέλω να μιλήσω αγγλικά; Από το πρωί σήμερα λες και είναι όλοι βαλτοί να μου πιάσουν ψιλή κουβεντούλα. Στον έλεγχο ενός μουσείου πιάσαμε συζήτηση για το πόσο βολική και όμορφη είναι η μικρή μπορντό τσάντα μου. Σε ένα άλλο μιλήσαμε για τα φούξια κροκς που είχα μέσα στον σάκο μου. Σε ένα ακόμη μου παραπονέθηκε ότι η σοκολάτα του δεν είχε τόσο γάλα όσο θα έπρεπε και ότι ωστόσο, μπορώ να περάσω. Και τώρα στην παμπ οι σεκιουριτάδες σχολίασαν το μπλε αδιάβροχό μου και το πόσο προετοιμασμένη είμαι για τον καιρό. Αχ, δεν μπορώ άλλο! Μόνο για το μπρέξιτ δεν είπαμε ακόμη, γιατί όλα τα άλλα -πιστεύω-τα εξαντλήσαμε.       Ελένη...

Αγγλικό στυλ

Στις Δεκ 12, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

    Διάβαζα σε μία εφημερίδα του μετρό ότι οι Λονδρέζες ζούνε περισσότερο και καλύτερα. Φτάνουν λέει, τουλάχιστον τα 85 χρόνια! Δεν ξέρω πώς είναι η ζωή στο Λονδίνο. Φαντάζομαι ότι θα έχει πολύ τρέξιμο. Παρ’ όλα αυτά παρατήρησα ότι μερικές γυναίκες, ενώ βρέχει και πολύ και ασταμάτητα, φοράνε ψηλοτάκουνα πέδιλα και κάνουν πλιατς πλιουτς μέσα στις λακούβες με τα λασπόνερα! Και επειδή οι μεγαλύτεροι λένε ότι από τα παπούτσια φαίνεται ο άνθρωπος, υποψιάζομαι ότι οι γυναίκες αυτές έχουν μια καλή θέση στην εταιρεία που δουλεύουν. Εγώ αυτήν τη στιγμή κι όλες τις προηγούμενες μέρες φοράω ένα ζευγάρι αθλητικά και δεν έχω καμία θέση. Μόνο αυτήν που κάθομαι και σας γράφω. Βρίσκομαι σε μία παμπ και πίνω μπύρα- ναι, προσαρμόστηκα πλήρως στις συνήθειες. Και μόλις τελειώσει η μπύρα μου, θα αφήσω τη θέση για κάποιον άλλον και θα συνεχίσω την περιήγησή μου. Βρίσκομαι κοντά στο παλάτι...