Google PlusFacebookTwitter

Οαριστύς

Στις Μαρ 28, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

  Τι να είναι η χαλάουα; Μάλλον είδος χαλαρωτικού μασάζ στη Χαβάη. Και τι είναι πάλι το μποτέ; Έχει σχέση με τις μπότες; Πολλές άγνωστες λέξεις σε αυτήν την ιστοσελίδα, δεν νομίζεις; Καλά τόσο αγράμματος είσαι; Και τόσα χρόνια ύπανδρος τίποτα δεν έμαθες για τις γυναικείες συνήθειες; Εντάξει, ηρέμησε! Βάλε τις μποτέ σου και κάνε ένα χαλάουα!     *Οαριστύς= γυναικώδης όμιλος *οαρίζω= το γυναιξί ομιλώ (σύμφωνα με το βυζαντινό λεξικό Σουίδα)      ...

Δύσκολοι καιροί

Στις Μαρ 28, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Τι και αν βαφτίζεται »ιός» ? Τι και αν λέγεται «καιρός » ? Τι και αν σου τύχει η μέρα, Τρίτη & δεκατρείς ? Τι και αν μαύρη το πρωί, γατούλα δεις?   Και συμφωνώ για τον ιό. Και συμφωνώ για τον καιρό. Και όντως, άτυχη σαν μέρα, αυτή Σε αυτές τις γάτες, πώς πιστεύω, μη με ρωτάς γιατί   Ξέρεις, ΠΑΝΤΑ θα υπάρχει μία αιτία, με ή δίχως λογική, που όλα άσχημα, δυσοίωνα και χάλια μαύρα, θα σου χαλάνε τη γιορτή   ** Την κάθε μέρα δηλαδή, γιατί – μην το ξεχνάς, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ – Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, περνάει και λίγο ή όμως και πολύ, να είσαι ευγνώμων που αναπνέεις και ζεις ασχέτως άσχημων θεμάτων επί γης Διότι για ακόμη μια φορά ΕΣΥ τις ζεις –   Και για να επανέλθω, σε πιστεύω ότι πράγματι, μπορεί και δίκαια να έχεις πειστεί, ότι ένα νέφος ή έρεβος ή μοίρα σ’ έχει καταραστεί και ότι ουδείς δεν σ’ έχει νιώσει & δεν έχει »ασπαστεί » τη...

«Με το πρόσωπο στον τοίχο»

Στις Μαρ 27, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Κι έπιασε μία δυνατή βροχή, αλλά δεν είναι σαν τις προηγούμενες. Μέσα στα βάθη της ψυχής μου, ξέρω καλά ότι δεν είναι. Όχι, δεν είναι! Το βλέπω! Η βροχή κάνει τα πάντα να φαίνονται ακόμη πιο όμορφα κι έξω οι άδειοι δρόμοι να λαμποκοπούν σαν χρυσά ζεστά και ζωηρά κεράκια. Μα, φοβάμαι ότι κατά βάθος μέσα από τα τείχη, αισθάνομαι τις ψυχές να μοιάζουν κρύα κεριά λυωμένα και κυρτά. Κι έξω η βροχή τρέχει. Κι έξω δεν βλέπω ψυχές. Κι έξω τα σύννεφα μουντά και μαύρα σαν φουρτουνιασμένη θάλασσα απόμακρου ωκεανού, που έχει καλύψει όλη την επιφάνεια της γης. Κι ένας σκύλος τρέχει στη βροχή και κουνάει την ουρά του. Κι έπιασε μία δυνατή βροχή. Του μέλλοντος οι μέρες στέκουν πίσω από τα θολά τζάμια των σπιτιών μας, πίσω από τις σκέψεις που μας έχουν καταβάλλει, σαν τους έρωτες, που μας λυπεί η μορφή των. Αχ,  αυτή η βροχή! Τι να θυμηθώ; Το πρώτο φως που ξεπροβάλει στο τζάμι πίσω από τα υψηλά τα...

Ευρήματα

Στις Μαρ 25, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Τι μπορεί να συμβεί εξ αιτίας μια ανάρτησης; Ανάρτηση από συμφοιτήτρια.Ταξίδι στο παρελθόν, χρονοκάψουλα η στιγμή και με έσυρε 10 χρόνια πίσω! Ούτε 1 ούτε 2! Και όμως είναι σαν χθες… Άρχισα λοιπόν, να ψαχουλεύω όχι σε άλμπουμ ή συρτάρια, αλλά στα κοινωνικά δίκτυα. Κάποια χαρακτηριστικά ευρήματα εμφανίστηκαν στην οθόνη και το στομάχι δέθηκε κόμπος βραδιάτικα. Πώς περνάνε τα χρόνια; Θαμπώνει ξαφνικά η οθόνη. Ποια οθόνη; Τα μάτια μου θόλωσαν, γέμισαν δάκρυα, βούρκωσαν, βάρυναν, αλλά όχι, δεν έκλαψα! Έτσι, συμβαίνει·ο χρόνος κυλά. Κάποιοι δεν ήθελαν να μείνουν, κάποιοι έφυγαν άθελά τους. Εγώ εδώ, όχι ίδια -σε καμία περίπτωση-μα εδώ! Τι με έπιασε απόψε; Η καραντίνα βλέπεις δίνει πολύ χρόνο να σκεφτείς πολλά… Ένα είναι σίγουρο πως ο χρόνος δεν σταματά ποτέ! Ό,τι παγώσεις, το κρατάς μέσα σου. Μικρές στιγμές πλημμυρισμένες: Συναισθήματα Χαμόγελα Γέλια Τραγούδια Βλέμματα Αγκαλιές...

Αυτό το ποτήρι

Στις Μαρ 23, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Σε αυτό το ποτήρι πνίγω τον πόνο Σε αυτό το ποτήρι πνίγω τα δάκρυα Σε αυτό το ποτήρι που το γέμισα κόκκινο κρασί Σε αυτό το ποτήρι που το μοιράστηκα με πολλά άτομα Σε αυτό το ποτήρι που με μέθυσε πολλές φορές Σε αυτό το ποτήρι που ευχήθηκα υγεία Σε αυτό το ποτήρι που «θυσίασα» την νηφαλιότητά μου Σε αυτό το ποτήρι που κάθε βράδυ πίνω Σε αυτό το ποτήρι που πίνοντας ηρεμώ Σε αυτό το ποτήρι που πίνοντάς το, απόψε, μου καίει το λαιμό Σε αυτό το ποτήρι που γέμισα κόκκινο κρασί Σε αυτό το ποτήρι που ειναι η απόλαυσή μου.       Αριάδνη...

Κάθε δυσκολία έχει έναν σκοπό

Στις Μαρ 23, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Πολύ καλησπέρα σε όλους! Κάποιοι ίσως με γνωρίζετε, κάποιοι ίσως όχι. Ονομάζομαι Ευαγγέλια και είμαι 26 χρονών. Συμφωνα με όσα γίνονται τις τελευταίες ήμερες έχουμε άφθονο χρόνο να κάνουμε πράγματα τα οποία μας έλειψαν μέσα στο σπίτι. Όπως το να διαβάσεις ένα βιβλίο, να ακούσεις μουσική, να κάνεις γυμναστική και το πιο βασικό; Έχεις άπειρο χρόνο με τον εαυτό σου! Οι περισσότεροι θα έρθουν αντιμέτωποι με τους φόβους τους και τη μοναξιά τους και θα αντιληφθούν πως δεν αντέχουν να είναι μόνοι, γιατί δεν έχουν τι να πουν στον ίδιο τους τον εαυτό! Επειδή λοιπόν, εγώ έχω πάρα πολλά πράγματα να πω με τον εαυτό μου και πάντα μου άρεσε να γράφω, θα σας εκφράσω μια σκέψη μου. Παλιά μπορώ να πω. Για την ακρίβεια 20-11-2018. Δεν ξέρω κατά ποσό είναι μέσα στην επικαιρότητα, αλλά νομίζω το συμπέρασμα θα το καταλάβετε και είναι ίδιο για όλα τα πράγματα. Είναι τρομακτικό να ανακαλύπτεις πως κάνεις...