Google PlusFacebookTwitter

Ανεργίλες και τέτοια

Στις Σεπ 1, 2019 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

Share On GoogleShare On FacebookShare On Twitter

«Μόνο πιρουέτες δεν κάνουμε, μωρέ Έλεν», έτσι μου είπε ένας φίλος μου καλός στο messenger. Φιλόλογος και ‘κεινος της νέας γενιάς. Καταλαβαίνετε, ελπίζω. Νεξ μόρια, νεξ φροντίστηρια, νεξ γνωριμίες, νεξ λεφτά και κεφάλαια. Και τι έλεγα; Α, ναι! Είχα μείνει στον χορό. Μωρέ με τόση κολώνα που ανεβάζω, pole dancing θα μου ζητάτε σε λίγο και θα ‘χετε και δίκιο. Έλα μου, όμως που δεν ξέρω.
Που κάθε απόγευμα παίρνω σβάρνα τις γειτονιές και ψάχνω την καλύτερη κολώνα. Αυτήν ντε με την περισσότερη περαντζάδα, αυτήν με τον δυνατότερο φωτισμό. Και μόλις βρω την πιο διαλεχτή, σ΄ αυτήνα πάω και κολλάω το χαρτάκι. Καλά καλά με μπόλικο ζελοτέιπ. Γύρω γύρω. Για να πω ότι κάνω ιδιαίτερα. Σε Δημοτικό, σε Γυμνάσιο, σε Λύκειο.
Ε, ρε και να τρέχει ο ιδρώτας! Και να διψάω και να ‘μαι σαν το μουλάρ φορτωμένη με μια πάνινη παραγεμισμένη τσάντα. Κει μέσα, ό,τι θέλετε έχει εκεί μέσα. Κινητό, κλειδιά, πορτοφόλι -κόκκινο παρακαλώ για προσέλκυση χρήματος- το πάκο με τα χαρτιά, ψαλίδια, κόλλες, ζελοτέιπ, χαρτομάντιλα, υγρά μαντιλάκια-γιατί όλες οι κολώνες δεν είναι και τόσο καθαρές.Τα χέρια γίνονται μαύρα. Έχει περάσει από κει πάνω πολύ πράμα. Στρώσεις και στρώσεις. Αλλά τώρα τις καθαρίζουν τις κολώνες. Είναι και οι Παράκτιοι Αγώνες. Αφήνουν αυτά που πρέπει να αφήσουν, π.χ. αφίσες μεγάλων εκδηλώσεων. Να θυμίσω λίγο; «Δουλειά για όλους, δουλειά με δικαιώματα!»
Που εκεί που πάω να κολλήσω τα χαρτάκια, να ‘χω και τα σκυλιά να με περιτριγυρίζουν. Τους κλέβω το μέρος. Πότε θα δω κανά κατούρι να κυλάει στο πόδι μου, δεν ξέρω! Και φοράω και πέδιλο. Τις προάλλες στο τσαφ τη γλίτωσα! Συγνώμη, σκυλάκι, δεν το ‘θελα!
Που έχω μάθει ό,τι μνημόσυνο και κηδεία γίνεται στην Πάτρα. Κι αυτό δεν το κάνω πρώτη φορά. Δέκα χρόνια στις κολώνες τρέχω, άλλο που ποτέ δεν το ‘κανα θέμα.
Κι ύστερα βγαίνω και φωτογραφίες και τις ανεβάζω και ρωτάω* Πού βρίσκομαι;Βρείτε και κερδίστε 20% έκπτωση στα Φιλολογικά Μαθήματα για όλο τον χρόνο. Και απαντάνε μόνο όσοι δεν την χρειάζονται.
Βρε, καημένοι δεν παίζουμε ποιος ξέρει καλύτερα την Πάτρα. Κι άντε να σας πω, ναι το βρήκατε. Πάρτε την έκπτωση και μια και δυο και τρεις φορές, αλλά στείλτε μου παιδιά. Κι όταν το λέω, ξέρω ότι δεν μπορούν να το διαχειριστούν αυτό.
Υπάρχουν και ΄κεινοι που το γράφουν μόνο για να το γράψουν σκεπτόμενοι πως έτσι θα μου την σπάσουν κερνώντας με λίγη χολή. Όμως, δεν ξέρουν πως η καλύτερη διαφήμιση, είναι η αρνητική διαφήμιση.
Και υπάρχουν και ‘κεινοι που γράφουν τη λύση, γιατί δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν εκείνη την ώρα.
Πάντως όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό.Βιάζονται να γράψουν τη σωστή απάντηση, γιατί έχουν ανάγκη να ακούσουν μια όμορφη λέξη. Μπράβοσυγχαρητήρια, νίκησες! Γιατί; Γιατί πολύ απλά στη ζωή τρώνε σφαλιάρες.
Όλοι τρώμε σφαλιάρες.
Και γω σφαλιάρα έφαγα και ξεδίνω στις κολώνες.
Είμαι Φιλόλογος και το παλεύω για τη φετινή μου χρονιά. Και πολύ χαίρομαι που ενέπνευσα κι άλλους συνάδελφους να ξαναβγούνε στις κολώνες.
(Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, ετοιμάζω εργαστήριο «Ανεργίλες και τέτοια»)

 

 

 

Ελένη Γκόρα

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *