Google PlusFacebookTwitter

Τρίτη με Πέμπτη

Στις Απρ 9, 2020 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  07/04/2020 Εικοστή όγδοη μέρα στο σπίτι και η κοινοποίηση περιέχει τοποθέτηση προϊόντος. Μέσα στο καλάθι με τα φρούτα βρήκα την «Μπανάνα με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι». Ο Βερμέερ ήταν τόσο πολύ της καθημερινής ζωής;           08/04/2020 Εικοστή ένατη μέρα στο σπίτι. Κάθε φορά που βγαίνω στο μπαλκόνι και κοιτάζω κάτω, φαντάζομαι ότι βλέπω άσπρα ασβεστωμένα σκαλιά. Τα σκαλιά οδηγούν σε μια θάλασσα καταπράσινη και μπλε γεμάτη βράχια, αχινούς και πεταλίδες. Για να μπω ο μόνος ο τρόπος είναι να κάνω βουτιά. Δεν έχει λίγο λίγο και σιγά σιγά. Δεν έχει πρώτα τα μπούτια, μετά η κοιλιά και μετά με τις χούφτες να ρίχνεις νερό σαν τις μπάμπες στο στήθος και στην πλάτη. Έτσι μπαίνεις σε τέτοιες θάλασσες-κατευθείαν.Το πρώτο σοκ είναι. Το νερό είναι κρύο, αλλά δεν με πειράζει. Ύστερα για να βγω πιάνομαι και ανεβαίνω τρία ή τέσσερα γλιτσιασμένα σκαλιά. Σαν αυτά που...

Σκέψεις

Στις Απρ 9, 2020 στην κατηγορία Φιλοξενούμενοι | χωρίς σχόλια

Όλοι κάνουμε λάθη, όλοι έχουμε στιγμές στις οποίες δεν ήμασταν οι καλύτεροι άνθρωποι.   Όλοι έχουμε στιγμές που δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε…   Υπάρχουν συγκεκριμένες στιγμές της ζωής μου που θα ήθελα να ξαναζήσω, αλλά για κάθε μία από αυτές υπάρχει μια που θα ήθελα να ξεχάσω ή να κάνω διαφορετικά!   Αυτές είναι οι στιγμές που με κρατάνε ξύπνια τα βραδιά και ό,τι και εάν κάνω επιστρέφουν!         Ευαγγελία...

Το φίδι

Στις Απρ 7, 2020 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

  Μετά τα μεσάνυχτα άνοιξα τα ταρό -ΦΙΔΙ- εγώ το φίδι εγώ και το φθαρμένο πουκάμισο μέχρι να το βγάλω και γυμνή με κάθε καμπύλη αλήθειας καινούριας και δικής μου να τρέχει στη γλώσσα κάποιας ελεύθερης Κυριακής           Ελένη Γκόρα    ...

Σάββατο με Δευτέρα

Στις Απρ 6, 2020 στην κατηγορία ανακοινώσεις | χωρίς σχόλια

      04/04/2020 Εικοστή πέμπτη μέρα στο σπίτι και οι μπούκλες μου στρώνουν τέλεια, παρότι βρέχει-τα καλά της κλεισούρας. Αποφάσισα να φοράω και κραγιόν.       05/04/2020   Εικοστή έκτη μέρα στο σπίτι και μόλις παρήγγειλα βιβλία. Όλα από άντρες συγγραφείς. Τρομακτική διαπίστωση.       06/04/2020 Εικοστή έβδομη μέρα στο σπίτι. Θα ήθελα να σηκωθώ πρωί, να βάλω τον γαλλικό στον θερμό, να πάρω ένα τοστ και ένα μήλο και να πάω στη βιβλιοθήκη. Να καθίσω περίπου ένα οχτάωρο σε μια θέση δίπλα από το παράθυρο. Σε μια θέση που να έχει και πρίζα. Και εκεί να κλείσω όλα τα κενά που αφήνω τώρα στο γράψιμο. Χρειάζομαι βιβλία, αποσπάσματα, σελίδες. Τώρα καταλαβαίνω πόσο χρόνο δεν εκμεταλλεύτηκα σωστά. Γιατί έλεγα· άστο για αργότερα. Θεωρώντας πως όλα πάντα θα τα έχω στα πόδια μου. Και όποτε τα χρειαστώ, θα σκύψω να τα πάρω. Αυτά που θέλω να γράψω δεν...

Τετάρτη με Παρασκευή

Στις Απρ 3, 2020 στην κατηγορία ιστοΡίες | χωρίς σχόλια

    31/03/2020 Εικοστή πρώτη μέρα στο σπίτι. Ούτε τα σκυλιά δεν γαβγίζουν πια.     01/04/2020   Εικοστή δεύτερη μέρα στο σπίτι. Άφησα το δωμάτιο σκοτεινό. Τράβηξα τις κουρτίνες. Στο φως της λάμπας πάντα μου άρεσε να βλέπω πώς τρέχουν οι χιονονιφάδες. Και σήμερα έτρεχαν αληθινά ανήσυχα. Στοιχισμένες σε πλάγιες και απείθαρχες γραμμές. Έτρεχαν να συναντήσουν το τσιμέντο. Σ΄ ένα ποτήρι κρασί γεύθηκα τη σιωπή. Τη σιωπή που λείπει όταν το μυαλό μου με προστάζει: -Έλεν, γράφε, γιατί ούτε η καραντίνα δεν σε σώζει! Ας τραβήξει μέχρι Ιούνιο. Δέχομαι.         02/04/2020   Εικοστή τρίτη μέρα στο σπίτι και θυμήθηκα ένα παιδί. Το παιδί αυτό βρισκόταν στο φάσμα του Αυτισμού. Ήταν ψηλό και λιγνό. Πανέμορφο, πανέξυπνο. Μιλούσε τέλεια Αγγλικά με προφορά και ήξερε όλα τα ζώα-πώς τα λένε, πού ζουνε, τι τρώνε… Ήταν η εγκυκλοπαίδεια των ζώων-...